به گزارش «نبض فناوری»، سرطان لوزالمعده آمار مرگ و میر بسیار بالایی دارد و کمترین میزان بقای پنج ساله را در بین سرطانها دارد. یکی از جاهایی که تمرکز زیادی برای توسعه روشهای درمانی روی آن انجام شده، ماتریس اطراف تومورهای لوزالمعده است که به عنوان یک مانع مؤثر در برابر درمان عمل میکند.
این سد مجموعهای از کلاژن، بافت همبند و پروتئینهایی را دارد که فیبروز کبدی را تسهیل می کند. مطالعات اخیر نقش این سد را در خنثی کردن تلاشهای درمانی با سیستم ایمنی درمانی پررنگ کرده است. با تجزیه و تحلیل نمونههای تومور بیماران، این تیم شواهد ژنتیکی داد که نوع خاصی از کلاژن، به نام کلاژن انکوژنیک، در واقع مانعی برای درمانهای مبتنی بر ایمونوتراپی است.
کوانین هو، استادیار دانشکده داروسازی این دانشگاه میگوید: «این ماتریکس خارج سلولی واقعاً متراکم بوده، متشکل از سلولهای سرکوبکننده سیستم ایمنی است. کلاژنها و سلولهای دیگر نیز یک مشکل اساسی در درمان سرطان لوزالمعده است.»