بار دیگر کاهش دمای هوا کار خودش را کرد و انباشت غلظت آلایندهها در ارتفاع کمتر از سطح شهرها کاری کرده که نمیتوان به مانند دیگر ایام سال، «آلودگی هوا» را ندید گرفت!
به گزارش «تابناک»، اگر چند دهه به عقب برگردیم و حتی از جامعه دانشگاهی و آنهایی که تحصیلات عالیه هم دارند درباره «وارونگی جوی» بپرسیم، ممکن است به جواب درستی نرسیم، اما کافی است اکنون در شهرهای پرجمعیت و بزرگی مانند تهران سری به خیابان زده و از رهگذران در این باره سوال بپرسیم تا وضعیت آسمان تیره و تار را نشانمان دهند و به جای پاسخ شفاهی، جواب شهودی برای این سوال ارائه دهند!
پدیدهای که موجب میشود هوای آلوده (و البته گرمتر) که در دیگر ایام سال به دلیل جریان همرفتی، اوج میگیرد و بالا میرود تا هوای خنکتر و البته تمیزتر از ارتفاعات بالا جایگزینش شود، در سطح زمین محبوس شود و در نتیجه غلظت آلایندهها به حدی برسد که اوضاع کیفیت هوای شهرها زرد، نارنجی و قرمز شود و حتی در مواردی از این هم فراتر برود و آژیر بحران به صدا در آید.
درست مانند آنچه در روزهای اخیر در چندین شهر رقم خورده و موجب شده که کمیتهها و ستادهای اضطرار آلودگی هوا تشکیل جلسه داده و برای حفظ سلامت مردم، تدابیری ویژه اتخاذ نمایند؛ از ایجاد محدودیتهای ترافیکی و منع فعالیت ورزشی در فضای باز تا تعطیلی مهدهای کودک، مدارس و حتی دانشگاه ها، دورکروند ادامه دار خواهد بود.
آلودگی روزافزونی که پیش بینی میشود تا روز یکشنبه به اوج برسد و در نتیجه میبایست برای مقابله با آن تدبیر کرد. تدبیری که از هم اکنون میشود اتخاذش کرد تا مثلا اگر شامل تعطیلی مهدهای کودک یا مدارس یا حتی دورکاری بخشی از کارمندان خواهد شد، خانوادههایی که فرصت برای خروج از شهر را دارند، از آن استفاده نمایند و به این وسیله، کمکی به بهبود هوای شهر هم بشود.
اتفاقی که متاسفانه تجربه نشان داده رقم خوردنش احتمال بسیار اندک و ناچیزی دارد و عوضش، میبایست انتظار شروع هفتهای را بکشیم که به اصطلاح رایج، «تق و لق» است؛ نه معلوم است دایر خواهد بود و نه قطعا میشود گفت که تعطیلی یا محدودیت در پیش روست. وضعیت بینابینی و آسیب زایی که معلوم نیست آیا روزی رفع خواهد شد یا نه، اما میدانیم نوشتن آسیبهای آن به پای آلودگی هوا چندان منصفانه نیست چراکه بیشتر نتیجه تردید و تعلل مسئولان در تصمیم گیری است.