پیشرفتهای پزشکی در سالهای اخیر باعث شده روشهای تازهای برای کنترل وزن و تغییر فرایندهای متابولیکی بدن در اختیار افراد قرار بگیرد. داروهای جدیدی که برای درمان چاقی و برخی بیماریهای مرتبط با اضافهوزن مورد استفاده قرار میگیرند، توانستهاند نگاه تازهای به مدیریت وزن ایجاد کنند. آمپول مانجارو یکی از شناختهشدهترین داروهای این گروه است که میتواند در شرایط مشخص، نقش مؤثری در کاهش وزن داشته باشد. با این حال، استفاده از دارو برای لاغری همیشه به معنای بهترین یا مناسبترین انتخاب نیست. آگاهی از نحوه عملکرد مانجارو، میزان اثربخشی، عوارض احتمالی و شرایطی که مصرف آن را محدود میکند، اهمیت زیادی دارد.
مانجارو (Mounjaro) نام تجاری دارویی به نام تیرزپاتاید (Tirzepatide) است. این دارو در اصل برای کنترل دیابت نوع ۲ تولید و استفاده میشود، اما پزشک ممکن است در شرایط خاص و با توجه به وضعیت فرد، آن را برای کمک به کاهش وزن نیز تجویز کند. تیرزپاتاید با تأثیرگذاری همزمان بر دو مسیر هورمونی در بدن عمل میکند:
بنابراین عملکرد مانجارو تنها به کاهش قند خون محدود نمیشود. این دارو با اثرگذاری بر هورمونهای مرتبط با متابولیسم و اشتها، میتواند نحوه واکنش بدن به غذا را نیز تغییر دهد. به همین دلیل، تیرزپاتاید در مدیریت همزمان دیابت نوع ۲ و چاقی مورد توجه قرار گرفته است.
مطالعات انجامشده درباره تیرزپاتاید نشان دادهاند که این دارو میتواند در افراد مبتلا به چاقی باعث کاهش قابلتوجه وزن شود. در یکی از مطالعات گسترده، بیش از ۲٬۵۰۰ فرد بزرگسال مبتلا به چاقی مورد بررسی قرار گرفتند. افرادی که به مدت ۷۲ هفته، معادل حدود یک سال و نیم، هفتهای ۵ میلیگرم مانجارو دریافت کردند، بهطور میانگین حدود ۱۵ درصد از وزن بدن خود را از دست دادند.
این نتایج نشان میدهد که اثر مانجارو بر وزن میتواند قابل توجه باشد و به همین دلیل، پزشکان در برخی شرایط ممکن است آن را برای افراد مبتلا به چاقی، فارغ از اینکه مبتلا به دیابت هستند یا نه، در نظر بگیرند. چاقی یک بیماری مزمن است که تنها به افزایش وزن محدود نمیشود و میتواند خطر ابتلا به مشکلات مختلفی از جمله دیابت، بیماریهای قلبی، اختلالات مفصلی و حتی برخی سرطانها را افزایش دهد. از این منظر، کاهش وزن در افراد مبتلا به چاقی میتواند علاوه بر تغییر ظاهر بدن، در بهبود وضعیت کلی سلامت نیز نقش داشته باشد.
تجویز داروهای کاهش وزن باید بر اساس شرایط جسمی، سابقه بیماری و وضعیت سلامت فرد انجام شود. بهطور کلی، بزرگسالانی که در یکی از گروههای زیر قرار میگیرند ممکن است گزینه مناسبی برای درمان دارویی باشند:
با این حال، داشتن BMI بالا بهتنهایی به معنای مناسب بودن مانجارو برای یک فرد نیست. تشخیص اینکه این دارو برای کاهش وزن بیخطر و مؤثر است یا خیر، باید توسط پزشک انجام شود.در ایران نیز دارویی با ماده مؤثره مشابه تیرزپاتاید با نام زیکورپا (ZCorpa) توسط داروسازی دکتر عبیدی تولید و عرضه شده است. بنابراین افرادی که قصد استفاده از داروهای حاوی تیرزپاتاید را دارند، بهتر است با مراجعه به پزشک متخصص، شرایط پزشکی، داروهای مصرفی، مزایا و خطرات احتمالی را بررسی کنند و سپس درباره انتخاب گزینه مناسب تصمیم بگیرند.
مقدار مصرف و برنامه افزایش دوز مانجارو باید توسط پزشک تعیین شود. معمولاً درمان با مقدار پایین آغاز میشود و در صورت نیاز، دوز دارو بهتدریج افزایش پیدا میکند. نباید بدون نظر پزشک مقدار مصرف یا فاصله میان تزریقها را تغییر داد.
دوز اولیه مانجارو معمولاً ۲.۵ میلیگرم یک بار در هفته است. این مقدار در چهار هفته ابتدایی استفاده میشود. پس از این دوره، پزشک ممکن است بر اساس میزان پاسخ بدن و تحمل دارو، دوز را هر چهار هفته به اندازه ۲.۵ میلیگرم افزایش دهد. حداکثر دوز هفتگی مانجارو ۱۵ میلیگرم است. با این حال، رسیدن به دوزهای بالاتر برای همه افراد ضروری نیست و پزشک میتواند بر اساس شرایط فرد، درمان را با دوز پایینتر ادامه دهد.
شایان ذکر است که محدودیتی از نظر ساعت مشخص برای تزریق این آمپول در روز وجود ندارد. با این حال، بهتر است یک روز ثابت از هفته برای تزریق انتخاب شود تا احتمال فراموش کردن دوز کاهش پیدا کند. در صورت تصمیم به تغییر روز تزریق، باید حداقل ۷۲ ساعت، یعنی سه روز، بین دو نوبت تزریق فاصله وجود داشته باشد.
مانجارو به شکل قلم تزریقی یکبارمصرف ارائه شده و باید به صورت زیرجلدی تزریق شود. محلهای مناسب تزریق شامل موارد زیر هستند:
اگر محل تزریق پشت بازو باشد، بهتر است تزریق توسط فرد دیگری صورت گیرد.
برای استفاده از قلم، ابتدا محل تزریق را انتخاب و درپوش پایه را جدا کنید. سپس پایه قلم را روی پوست قرار داده و قفل آن را باز کنید. با فشار دادن دکمه، تزریق آغاز میشود و باید آن را تا حدود ۱۰ ثانیه نگه دارید. معمولاً صدای کلیک اول شروع تزریق و کلیک دوم پایان آن را نشان میدهد.
قلم مانجارو تکدوز و یکبارمصرف است و نیازی به مخلوط کردن دارو ندارد. همچنین نباید سوزن را لمس یا برای بررسی روند تزریق مشاهده کرد. پیش از نخستین استفاده، بهتر است پزشک یا کادر درمان نحوه صحیح کار با قلم را آموزش دهد.
چنانچه حداکثر چهار روز یا ۹۶ ساعت از زمان تعیینشده گذشته باشد، میتوان دوز فراموششده را تزریق کرد. اگر بیشتر از چهار روز گذشته باشد، نباید دوز قبلی را جبران کنید؛ در این شرایط باید دوز فراموششده را کنار گذاشت و تزریق بعدی را طبق برنامه معمول انجام داد. همچنین در صورت تغییر روز تزریق، باید حداقل ۷۲ ساعت میان دو نوبت مصرف مانجارو فاصله باشد. به هیچ عنوان نباید دو دوز را در فاصله کمتر از سه روز تزریق کرد.
مدت زمان مناسب مصرف مانجارو برای همه افراد یکسان نیست و پزشک باید بر اساس میزان کاهش وزن، پاسخ بدن، عوارض دارو و شرایط فرد درباره ادامه یا توقف درمان تصمیم بگیرد. پژوهشها همچنان در حال بررسی اثرات طولانیمدت تیرزپاتاید هستند. یکی از مطالعات بالینی، تأثیر مانجارو بر کاهش وزن در یک دوره دو ساله و همچنین میزان ماندگاری کاهش وزن پس از قطع دارو را بررسی میکند.
نتایج مطالعات مربوط به داروهای مشابه نیز نشان دادهاند که قطع درمان ممکن است با بازگشت بخشی از وزن ازدسترفته همراه باشد. برای مثال، در یک مطالعه درباره سماگلوتاید، ماده مؤثره اوزمپیک، مشخص شد شرکتکنندگان یک سال پس از قطع دارو بخشی از وزن کاهشیافته خود را دوباره به دست آوردهاند. به همین دلیل، در برخی افراد ممکن است پزشک ادامه مصرف مانجارو را برای حفظ وزن کاهشیافته ضروری بداند. در مقابل، برای برخی دیگر امکان تغییر یا توقف درمان وجود دارد. بنابراین مدت مصرف این دارو نباید به صورت خودسرانه تعیین شود.
برای جلوگیری از آسیب دیدن دارو، قلم مانجارو باید در یخچال و در دمای ۲ تا ۸ درجه سانتیگراد نگهداری شود. قرار دادن قلم در فریزر مناسب نیست و دارو باید در بستهبندی اصلی و دور از نور قرار داشته باشد. اگر قلم روی یک سطح سخت افتاد یا ضربه شدیدی به آن وارد شد، نباید بدون بررسی از آن استفاده کرد. در زمان سفر نیز امکان نگهداری قلم تا ۲۱ روز در دمای حداکثر ۳۰ درجه سانتیگراد وجود دارد.
پیش از استفاده از این دارو باید چند نکته مهم را در نظر گرفت. مانجارو میتواند در شرایط خاص با خطراتی همراه باشد که اطلاع دادن آنها به پزشک اهمیت زیادی دارد. از جمله این موارد میتوان به افزایش احتمال ورود محتویات معده به ریه هنگام برخی اقدامات جراحی اشاره کرد. بنابراین اگر قرار است تحت عمل جراحی قرار بگیرید، حتماً پزشک را از مصرف مانجارو مطلع کنید.
همچنین کمآبی بدن، بهخصوص در صورت بروز اسهال یا استفراغ شدید، میتواند مشکلات کلیوی را تشدید کند. در صورت بروز علائم شدید گوارشی نیز باید با پزشک تماس گرفت. قلم مصرفشده را نیز نباید در سطل زباله معمولی انداخت. وسایل تزریقی باید در ظرف مخصوص دفع وسایل تیز قرار بگیرند و دور از دسترس کودکان نگهداری شوند. مانجارو برای افراد زیر ۱۸ سال تأیید نشده است و برای درمان دیابت نوع ۱ نیز کاربرد ندارد.
مانند هر داروی دیگری، مصرف مانجارو نیز میتواند با عوارض جانبی همراه باشد. شدت این عوارض از مشکلات خفیف و موقتی تا واکنشهای جدی و نیازمند مراجعه فوری به پزشک متفاوت است.
برخی از عوارضی که ممکن است در طول مصرف مانجارو مشاهده شوند عبارتند از:
بخشی از این علائم ممکن است در روزها یا هفتههای ابتدایی بیشتر باشند و سپس کاهش پیدا کنند. با این حال، اگر شدت عوارض زیاد باشد یا برای مدت طولانی ادامه پیدا کند، باید پزشک در جریان قرار بگیرد.
در موارد نادر، استفاده از مانجارو میتواند عوارض جدی ایجاد کند. در صورت مشاهده چنین علائمی، مراجعه سریع به پزشک ضروری است. اگر وضعیت بیمار تهدیدکننده حیات باشد، باید فوراً با اورژانس تماس گرفته شود. عوارض جدی احتمالی عبارتند از:
برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید