اقتصاد۲۴ – ترکیه در حالی به استقبال دور دوم انتخابات میرود که رقابت انتخاباتی تا حدودی بین دو جریان لائیسیزم و اسلامگرای ترکی منجر به نتیجه بسیار نزدیک به هم شده است. مخالفت ناکام همچون احزاب؛ دستجات و گروههای تاثیرگذار که با تشکیل یک مکعب معوج و دوار شش ضلعی ائتلاف خود را به مقصد زمین زدن سیاستمدار خسته دل، ولی مصمم و موید شکل داده بودند تا این بار بلکه بتوانند زنجیر حاکمیت را بگسلند و خاتم انگشتر ریاست را از دست حاکم فعلی در آورند، ولی از عهده این کار بر نیامدند. هر چند در دورههای گذشته نیز این احزاب خیلی تلاش کرده اند که بر اردوغان فائق آیند، لیکن سحربازی و کرنش و نرمشهای غیر محتمل اردوغان استخوان ائتلاف را شکست و در بند – بند اتصالات در رفتگی ایجاد کرد.
احزاب این بار نیز به دلیل قحط الرجالی بر قیلیچدار اوغلو (فرزند شمشیردار – صاحب السیف) لباس رزم پوشانده با کلاهخود ترکی و زره علوی و علَم کمالیسم و خنجر شش پر او را برای مبارزه با ساحر دوران اردوغان ماهر به میدان فرستاده اند. هر چند این زرق و برق به ظاهر خیره کننده است لیکن الوان متفاوت در این آرایش یک رنگین کمان ناموزون و شکننده را خلق کرده است. این منشور رنگین و مثلث نامتساوی الساقین و مختلف الاضلاع یعنی لائیسیزم کمالی و علوی بکتاشی و پانترکیسم دگرستیز ماهیتا در تضاد همند و تجمع آنان حول محور پسر شمشیرباز حتی به فرض پیروزی در کارزار انتخاباتی میتواند تنشهای پسا انتخابات را به دنبال داشته باشد.
مشکل اساسی این جبهه با وجود این همه موتلف و شریک عبارت از آن است که این جبهه هنوز نتوانستهاست، سیمای جدید و شخصیتی کاریزماتیک را برای کاندیداتوری معرفی کند. آنها با بی میلی تام و پس از الک و ولک زیاد نهایتاً تحت فشار و هژمونی حزب جمهوری خواه به قیلیچدار اوغلو رسیدند. انتخاب وی به عنوان کاندیداتوری از سر ناچاری بوده است نه از روی توافق. او نه شخصیت کاریزماتیک و ایدهآل جامعه سکولار ترکیه است و نه از حیث فن بیان، صورت و سیرت در جامعه ترکیه تاثیرگذار است. او نه جذبه فیزیکی، روحی دارد و نه میتواند در میدان سیاست ساحری کند. سوتی دادن هایش هم مزید بر علت است.
بیشتر بخوانید:پیام اردوغان به مردم ترکیه یک روز پیش از انتخابات