یکی از زیباترین و معروفترین ترانههای عاشقانه معاصر «مرا ببوس» است که با صدای حسن گلنراقی در ذهن و یاد ما جاودانه شده است. تاریخچه اجرای این تصنیف که به دهه ۱۳۳۰ باز میگردد، با ماجراها و داستانها و شایعاتی گره خورده که هر کدام از این داستانها این ترانه را گاه به ریشههایی صرفا عاشقانه و گاه سیاسی متصل میکند و گاهی هم هر دو. خیلیها در این سالها براساس شنیدهها و خواندهها و باورهایشان درباره داستان واقعی پشت این ترانه سخن گفته حتی در روزنامهها نوشتهاند. از تهران شناسان و پژوهشگران تاریخ تا نوازندگان و موسیقدانان و پژوهشگران موسیقی.
جالب اینجاست که هم درباره شرایط سرودن ترانه این تصنیف حرف و سخن بسیار بوده هم درباره شرایطی که منجر به اجرای آن توسط حسن گلنراقی شده است. ترانهای که به گفته شهرام ناظری یک استثنا در عالم هنر است که اینچنین در یادها جاودانه شده است. افسانهها و واقعیتهای پیرامون این ترانه که همچنان در غبار خاطرات غیرمستند و تاریخ شفاهی است، اینجا بخوانید.
جالب اینجاست که هم درباره شرایط سرودن ترانه این تصنیف حرف و سخن بسیار بوده هم درباره شرایطی که منجر به اجرای آن توسط حسن گلنراقی شده است. ترانهای که به گفته شهرام ناظری یک استثنا در عالم هنر است که اینچنین در یادها جاودانه شده است. افسانهها و واقعیتهای پیرامون این ترانه که همچنان در غبار خاطرات غیرمستند و تاریخ شفاهی است، اینجا بخوانید.