حضرت آیتاللهالعظمی سیدعلی خامنهای، آن خادم و مجاهد راستین عرصه علم و دین، جلوهای نادر از ترکیب عمیق عقلانیت، ایمان و ثبات در تاریخ معاصر جهان اسلام بود.
به گزارش خبرگزاری مهر، جامجم نوشت: سالها حضور در جلسات درس خارج فقه ایشان، از منظر یک رفتارپژوه و شخصیتپژوه، تصویری فراتر از مجموعهای از خصال فردی فراهم میآورد: چهرهای که انسجام درونی و خودتنظیمی هیجانی را در بالاترین مرتبه به نمایش میگذاشت و رفتارهایش از نظم فکری و عقلانیتی برخوردار بود که در ارزیابیها و تصمیمگیریها، پیوستگی و خردمندی را نمایان میکرد. این نهفقط مجموعهای از صفات مطلوب، بلکه ساختاری سازمانیافته از فرآیندهای شناختی و عاطفی است که امکان تابآوری و پایداری در برابر فشارهای اجتماعی و تاریخی را فراهم میساخت. آرامش توام با استقامت و ظرفیت بالای تحمل فشار، ثباتی روانی را نشان میداد که ریشه در یکپارچگی میان باورها، ارزشها و رفتارها داشت؛ یعنی همان هماهنگیای که روانشناسی شخصیت آن را نشانه بلوغ و معرفت درونی میخواند.
حافظه کمنظیر و حضور ذهن ایشان، در کنار احاطه گسترده بر فقه، اصول و روایات، نهتنها حاصل ذخیره اطلاعات نبود بلکه نمود سازمانیافتگی ذهنی، توجه پایدار و کارکرد مطلوب فرآیندهای شناختی بود. این نوع حافظه فعال، امکان پاسخگویی بداهه و دقیق در جلسات درس را میسر میساخت و نشان میداد که دانایی و فن یادآوری در خدمت حکمت و عبرتگرفتن از مجموعهای وسیع از منابع و تجربهها قرار داشت. همچنین خودکارآمدی عمیق و واقعگرایانه ایشان، الگویی از اعتمادبهنفس متکی بر توان حل مساله بود که به توقع از دیگران برای برخوردارشدن از همان خودباوری نیز منجر میشد.