
یادداشت بوذرجمهر پرخیده درباره زرتشتیان در جنبش مشروطیت؛
همصدا با مجاهدان مشروطه
عشق به ایران و سربلندی و عظمت آن از دیگر انگیزههای زرتشتیان در مبارزه با استبداد و تحجر بوده است. عامل دیگر را میتوان شرایط سخت و طاقت فرسای زندگی زرتشتیان در آن دوران ذکر کرد… و دلایل دیگر. زرتشتیان امیدوار بودند با از بین رفتن استبداد و استقرار مشروطیت بتوانند به حقوق فطری و انسانی خود دست یابند و به همین دلیل با مجاهدان مشروطه همصدا شده و با استبداد تا پای جان جنگیدند.
سرویس تاریخ خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- بوذرجمهر پرخیده؛ پژوهشگر تاریخ و فرهنگ ایران باستان: احمد کسروی در پیشگفتار کتاب «تاریخ مشروطه ایران» مینویسد: «در جنبش مشروطه کار را کسان گمنام و بیشکوه از پیش بردند. ولی چون خواسته میشد جنبش ناانجام بماند، آن مردان غیرتمند را کنار زدند، و تا توانستند بدرفتاری نمودند، و زندگی را به آنان تلخ گردانیدند که خود داستان دلسوز دیگریست، و این بسیار ناسزا بود که چنان مردانی نامهایشان نیز از میان رود و باری در تاریخ ارجشناسی از آنان نموده نشود و راستیها بیپرده نگردد. این کار نه به خدا خوش افتادی و نه با راستیپرستی و پاکدلی سازش داشتی، و از آن سوی چه از دیده پیشرفت توده و کشور، و چه از دیده رواج خویهای ستوده زیانهای بسیار از آن پدید آمدی».
