سینما فقط پردهای برای نمایش فیلمها نیست؛ گاهی چهرههایی هستند که بخشی از حافظه جمعی تماشاگران با نام و تصویر آنها گره خورده است. جمشید هاشمپور از همین چهرههاست؛ بازیگری که طی چند دهه حضور در سینمای ایران، از «تاراج» و «یوزپلنگ» تا «عقابها»، «مادر» و «استشهادی برای خدا»، برای چند نسل از مخاطبان خاطره ساخته است و حتی در سالهای اخیر، با وجود آنکه مثل گذشته حضور پررنگی در آثار سینمایی ندارد، اما باز هم وقتی در قابی قرار میگیرد، کفه ترازو به سمت او سنگینی میکند.
به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، در ایام روز ملی سینما، رائد فریدزاده با همراهی اتابک نادری بازیگر و مدیرکل مرکز هنرهای نمایشی، حسین سیفی معاون توسعه مدیریت و منابع سازمان، مسعود نجفی مدیرکل روابط عمومی و حجت طباطبایی مدیرکل حوزه ریاست، با حضور در منزل این بازیگر پیشکسوت، با او دیدار و گفتوگو کردند؛ دیداری که خیلی زود به مرور خاطرات سالهای دور سینما، از روزهای دشوار فیلمبرداری تا همکاری با نامهای ماندگار سینمای ایران، تبدیل شد.
در این دیدار تصاویری از نقش های ماندگار این بازیگر مرور شد و صحبت از سکانسهایی شد که هنوز پس از سالها در حافظه سینمادوستان ماندهاند؛ از جمله سکانس عاشقانه پایانی فیلم «مزرعه پدری» که رئیس سازمان سینمایی، از آن به عنوان یکی از عاشقانهترین سکانسهای سینمای ایران یاد کرد؛ لحظهای که به باور فریدزاده، از صحنههای خاص و ماندگار سینمای ایران است.