همبنیانگذار آچاره با هر نوع طبقهبندی و دستهبندی اینترنت مخالف و معتقد است هر راهحل مبتنی بر تبعیض، در نهایت منجر به فساد و ناکارآمدی خواهد شد. در میانه جنگ ۱۲ روزه و اختلال اینترنت، همبنیانگذار آچاره و رئیس هیات مدیره گروه آچاره، حامد تاجالدین روایت میکند چطور این پلتفرم برای حفظ سرویسدهی به نیازهای فوری مردم، یک گام از تکنولوژی روز عقب نشست و به تلفن و پیامک بازگشت. از جابهجایی ناگهانی تقاضا به شمال کشور و چالش تأمین متخصصان گرفته، تا تصمیمهای استراتژیک برای عبور از بحران، توقف برنامه ورود به بورس و حتی پروژههای تازهای که جنگ متوقفشان کرد.
پلتفرم آچاره در ۱۲ روز جنگ چه تغییراتی را تجربه کرد؟وقوع جنگ و شرایط خاص آن دوره، تغییرات قابلتوجهی را در رفتار کاربران پلتفرم ما ایجاد کرد. بهطور مشخص، در تهران و سایر کلانشهرها، شاهد کاهش محسوس حضور فیزیکی شهروندان بودیم. تهرانیها، از شهر خارج شده بودند و این موضوع مستقیماً منجر به کاهش سفارشها در پایتخت شد. در مقابل با افزایش قابل توجه تقاضا در شهرهای شمالی کشور مواجه شدیم. در واقع، نوعی جابجایی جغرافیایی در تقاضا شکل گرفت که پلتفرم را با چالشهایی در زمینه تطابق عرضه و تقاضا مواجه کرد. متخصصانی که در تهران مستقر بودند، به دلیل کاهش سفارشها کمتر درگیر میشدند و از سوی دیگر، پاسخگویی به تقاضای فزاینده در شهرهای شمالی نیازمند منابع انسانی جدید یا جابجایی نیروهای موجود بود.
یکی از چالشهای اصلی، ایجاد توازن بین متخصصان و سفارشها بود. در برخی موارد، متخصصان فعال در یک منطقه به دلایل مختلف در دسترس نبودند یا امکان جابجایی نداشتند. این موضوع تطبیق سفارشها با متخصصان را دشوار میکرد. در کنار چالشهای میدانی، مسائل زیرساختی نیز فشار زیادی به تیمهای فنی وارد کرد. زیرساختهای دیجیتال پلتفرم آچاره به تنهایی کار نمیکنند و به مجموعهای از سرویسها و ارتباطات خارجی وابسته هستند. با بروز اختلال در برخی از این خدمات، زمانی که ارتباط با سرویسهای خارجی برقرار نمیشد، تیم فنی به صورت شبانهروزی درگیر حفظ عملکرد سیستم شد تا بتواند تجربه کاربران را پایدار نگه دارد و فرایند ثبت، انجام و پشتیبانی سفارشها ادامه یابد.