۱۴۰۵/۰۶/۰۷
عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی با اشاره به پیامدهای سیلاب اخیر نپال و هشدار کارشناسان درباره احتمال بروز پدیده النینو، بر ضرورت راهاندازی سامانههای میدانی هشدار سیلابهای ناگهانی در مناطق شهری، روستایی و مسیرهای پرتردد کشور تاکید کرد و گفت: این سامانهها با وجود هزینه نسبتا پایین، میتوانند فرصت لازم برای نجات جان افراد در معرض خطر سیلاب را فراهم کنند.
وی با بیان اینکه سیلابهای ناگهانی، به ویژه در گسترههای سکونتگاهی ایران، در دههها و سالهای اخیر کم نبودهاند و کشور ما حتی از سیلابهای نسبتا کوچک نیز خسارات و آسیبهای جدی را تجربه کرده است، با اشاره به برخی نمونههای مهم سیلاب در کشور خاطر نشان کرد: سیلابهای فراگیر سال ۱۳۹۸، به ویژه در استانهای «گلستان»، «لرستان» و «خوزستان» که گسترههای وسیعی از مناطق سکونتگاهی را تحت تأثیر قرار داد، از جمله این رخدادهاست. همچنین سیلاب «دروازه قرآن شهر» شیراز در فروردین همان سال که با تلفات جانی و خسارات قابل توجه همراه بود، سیلاب امامزاده داوود، سیلابهای متعدد در مسیر جاده چالوس و استانهای البرز و مازندران، از جمله سیلاب سیجان، و سیل تجریش تهران در دهه ۶۰، در حافظه بسیاری از ایرانیان باقی مانده است.