مهدی زارع، استاد دانشگاه، گفت: وقوع دومین زمینلرزه با بزرگای بیش از ۴ از ابتدای سال ۱۴۰۵، نشاندهنده تداوم آزادسازی انرژی در محل تلاقی ساختارهای مهم زمینساختی است.
به گزارش خبرآنلاین، او ادامه داد: منطقه پردیس و بومهن در پهنه برخورد البرز مرکزی قرار دارد و تحت تأثیر مستقیم فعالیت دو گسل بسیار مهم و خطرناک است:
گسل شمال تهران (NTF): پایانه شرقی این گسل که از شمال تهران و ده کیلومتری شمال پردیس عبور میکند، به محدوده روستای کلان لواسانات میرسد. این گسل پتانسیل لرزهزایی بالایی دارد و فعالیت آن میتواند مستقیماً بر منطقه شرق تهران تأثیر بگذارد.
گسل مُشا: یکی از طویلترین و فعالترین گسلهایجنوب البرز مرکزی است که با روندیشرقی-ݝربی در ده کیلومتری شمال پردیس در روستای کلان با گسل شمال تهران تلاقی دارد. تلاقی گسل مشا با گسل شمال تهران در منطقه لواسان و ، یک “پهنه برخورد زمینساختی مهم ایجاد کرده است که بیشترین تراکم ریزلرزهها در استان تهران متعلق به این زون است.
این استاد پژوهشگاه زلزله شناسی افزود: خطر لرزهای منطقه شرق تهران به دلیل ویژگیهای توپوگرافی و زمینشناسی خاص، با مخاطرات ثانویه نیز روبروست.
او گفت: ساختار ناهمگن زمین یعنی وجود رسوبات آبرفتی در بخشهایی از دشت پردیس میتواند باعث بزرگنمایی امواج لرزهای (Site Effect) شود.
همچنین لرزهخیزی خوشهای (Swarm) در لرزهخیزی بومهن و پردیس پتانسیل بالای برای وقوع fa/news/${safeId}`;
})();