آمارهای اخیر نشان میدهد که در ایران، بیشترین موارد طلاق در سالهای اول تا پنجم زندگی مشترک رخ میدهد. با این حال، در سالهای اخیر، تعداد طلاقهایی که پس از ۳۰ سال زندگی مشترک اتفاق میافتد نیز افزایش یافته است.
به گزارش خبرنگار سرویس اجتماعی تابناک، در سطح جهانی، نرخ طلاق در کشورهای مختلف متفاوت است. به عنوان مثال، در ایالات متحده، حدود ۴۰ تا ۵۰ درصد ازدواجها به طلاق منجر میشوند. در کشورهای اروپایی، این نرخها متفاوت است؛ برای مثال، در پرتغال نرخ طلاق حدود ۶۸ درصد و در ایتالیا حدود ۴۲ درصد گزارش شده است. در دهه ۱۳۶۰ خورشیدی نسبت طلاق به ازدواج در ایران کمتر از ۹ به ۱۰۰ بوده اما در سه سال نخست دهه ۱۴۰۰، نسبت ازدواج به طلاق به حدود ۴۰ طلاق به ازای هر ۱۰۰ ازدواج رسیده است.البته باید در نظر داشت که این به خمعنای یکدرصد واقعی نیست. تعداد ازدواج ها مربوط به باز زمانی یک سال اکر در نظر گرفته می شود، اما طلاق های همان سال، مبوط به ازدواج هایی هستند که در سالهای مختلف شکل گرفته اند و بر این اساس تفاوت هایی با سایر آمارهای مرسوم دارد.
همچنین طلاق میتواند تأثیرات عمیقی بر کودکان داشته باشد، از جمله ایجاد احساس ناامنی، اضطراب و افت تحصیلی. برای کاهش این اثرات، والدین باید با صداقت و بهطور مشترک با فرزندان خود دربارهٔ جدایی صحبت کنخلاف تصورات سنتی، برخی کودکان در خانوادههای طلاقگرفته، زندگی سالمتر و متعادلتری نسبت به کودکانی دارند که در خانوادههای پر از تنش و درگیری بزرگ میشوند. در طلاقهای موفق، والدین همچنان همکاری خود را برای تربیت فرزند ادامه میدهند و با هم در ارتباطی محترمانه هستند. این همکاری و احترام باعث میشود کودک اضطراب کمتری داشته باشد و زندگی جدید را راحتتر بپذیرد.
وی در نهایت خاطر نشان کرد: مدیریت آگاهانه طلاق و اولویتبخشیدن به نیازهای عاطفی، روانی و اجتماعی فرزند، میتواند نهتنها آسیبهای احتمالی را کاهش دهد، بلکه زمینهساز رشد و توسعه بهتر کودک در شرایط جدید باشد.