وی با یادآوری اینکه بمباران شیمیایی شهر سردشت در هفتم تیر ماه 1366 و شهادت و مجروح شدن تعداد کثیری از جمعیت این شهر بیانگر مظلومیت و رشادت مردمان این سرزمین به ویژه برادران کردمان در طول جنگ تحمیلی بود، افزود: «این حملات در حالی رخ داد که ایالات متحده به عنوان داعیه دار حقوق بشر، ماه ها قبل از آن تلاش اکثریت اعضای شورای امنیت برای صدور یک بیانیه (و نه قطعنامه) در محکومیت استفاده از سلاحهای شیمیایی توسط دولت عراق را وتو کرده بود».
وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح از جمهوری اسلامی ایران به عنوان بزرگ ترین قربانی سلاح های شیمیایی نام برد و تاکید کرد: «پس از گذشت دو دهه از تاسیس سازمان منع سلاح های شیمیایی با نگرانی هایی در خصوص صلح و امنیت منطقه روبه رو هستیم».
امیر سرتیپ حاتمی با برشمردن نگرانی های جمهوری اسلامی ایران تاکید کرد: «ایالات متحده با تقض قوانین و هنجارهای بین المللی و نادیده انگاشتن شورای امنیت و سازمان منع سلاح های شیمیایی با اقدام نظامی علیه زیرساخت های دولت سوریه به بهانه به کارگیری سلاح های شیمیایی توسط این دولت، منطقه غرب آسیا را بیش از پیش با نا امنی روبه رو کرده و به طور قطع این اتفاق آینده سازمان منع سلاحهای شیمیایی را با تهدیدات و چالشهای جدیدی روبه رو خواهد کرد و موجب نگرانی اعضا، از ناکارآمدی این سازمان در حفظ حقوق آنها شده است».
