به گزارش خبرگزاری آنا به نقل از رسپانسبل استیتکرفت، در بحبوحه جنگ میان آمریکا و ایران، یکی از تحولات کمتر دیدهشده اما بسیار مهم، موضع اخیر امارات درباره وابستگی به دلار و نظام مالی جهانی است. در مذاکراتی که میان مقامهای امارات و وزارت خزانهداری آمریکا انجام شد، مقامات ابوظبی به طرف آمریکایی هشدار دادند در صورتی که دسترسی آنها به دلار با مشکل روبهرو شود، ممکن است به استفاده از یوآن چین در معاملات نفتی روی بیاورند. این تهدید از آن جهت اهمیت دارد که بخش اعظم تجارت جهانی نفت با دلار انجام میشود و همین موضوع یکی از ارکان اصلی قدرت مالی آمریکا به شمار میرود.
در ظاهر، موضوع به درخواست امارات برای ایجاد یک «خط مبادله ارزی» مربوط میشود؛ سازوکاری که به بانکهای مرکزی امکان دسترسی متقابل به ارز یکدیگر را در شرایط بحران میدهد. اما این درخواست در واقع حامل پیام سیاسی روشنی است: امارات نشان میدهد که در برابر فشارها گزینههای دیگری نیز دارد و در صورت لزوم میتواند از آنها استفاده کند.
امارات در شرایط مالی شکننده قرار ندارد و ذخایر ارزی قابل توجهی در اختیار دارد؛ بنابراین انگیزه اصلی این درخواست اقتصادی نیست، بلکه سیاسی است. مقامهای اماراتی تأکید کردهاند که این کشور نقشی در آغاز جنگ نداشته و حتی پیش از تشدید تنشها تلاش کرده بود میان واشنگتن و تهران میانجیگری کند. با این حال، پس از آغاز جنگ، امارات به شدت آسیب دیده و زیرساختهای کلیدی آن از جمله بنادر، فرودگاهها و تأسیسات انرژی هدف حملات موشکی و پهپادی قرار گرفته است. محدود شدن تردد در تنگه هرمز نیز درآمدهای نفتی این کشور را بهطور مستقیم کاهش داده است.