۱۴۰۴/۰۱/۰۷
به گزارش روزپلاس، پدرام جوادزاده مدرس، پژوهشگر و کارشناس حوزه موسیقی در پاسخ به پرسشی مبنی بر کاهش مخاطب و تولید آثار موسیقایی با کیفیت مرتبط با مقوله «مناجاتخوانی» و آثار مشابه بیان کرد: ما اساساً با ماجرایی فراتر از موسیقی روبهرو هستیم و باید بپذیریم که در محیطهای شهری به معنای واقعی کلمه دیگر آن حال و هوای ایامی که ماه مبارک رمضان جلوه دیگری داشت، کمرنگ شده است. به تبع آن، اهالی موسیقی نیز از این قاعده مستثنی نیستند. اگر قبلا مثلا ۱۰ نفر در جامعه موسیقی به مناجات میپرداختند، امروز این عدد احتمالا کاهش یافته یا حداقل نمود کمتری دارد. منظورم این است که جامعه موسیقی هم جدا از این فضا نیست.
وی افزود: نکته دیگری که در این چارچوب میتوان به آن اشاره کرد این است که افرادی که ممکن است در جامعه موسیقی میل به این کار داشته باشند، در حال حاضر آن را انجام نمیدهند. ما باید با این واقعیت روبهرو شویم که دی با پوشش مالی خوب به او شود، قطعاً با توجه به ارادتی که در عمق وجودش است دوباره میخواند. البته هنرمندانی هم الان قهر کرده اند و بهحق از برخی اتفاقات دلگیر هستند. به هر حال روندی که در پیش گرفتهایم، باعث شده افرادی که در این حوزه کم داشتیم، باز هم کمتر شوند.
این کارشناس و پژوهشگر حوزه موسیقی در ادامه صحبت های خود بیان کرد: به نظر من، موسیقی ایرانی که بخشی از خود را در «مناجاتخوانی»ها نشان میدهد اکنون با بحران مخاطب روبهرو شده است. فرقی نمیکند چه سبکی، ماهیتی، فرمی یا محتوایی داشته باشد؛ ما با مسئلهای بسیار جدی مواجهیم. اینکه «موسیقی ایرانی مخاطب ندارد». البته که در اینجا نمیخواهم دلایل یا راهحلهای احتمالی را مطرح کنم، اما نتیجه این است که «مناجاتخوانی» نیز به دلیل همین کاهش مخاطب در موسیقی ایرانی با چالشهای متعددی روبهرو شده است. ما تا زمانی که راهحلی برای بازتولید موسیقی ایرانی پیدا نکنیم، به تدریج «مناجاتخوانی»، «نوروزخوانی»، «سحریخوانی» و دیگر سنتهای رمضانی را از دست خواهیم داد. کما اینکه بسیاری از این محصولات اکنون تنها به پدیدههایی تاریخی و موزهای تبدیل شدهاند که در جایی ضبط شدهاند.