بیگ بنگ: اخترشناسان در دهه 1970 میلادی یک منبع رادیویی فشرده در مرکز کهکشان راه شیری شناسایی کردند و نامش را «کمان A» گذاشتند. پس از چندین دهه مشاهده و گرداوری شواهد، این نظریه مطرح شد که منبع این انتشارهای رادیویی یک سیاهچاله غول‌پیکر است. از آن زمان به بعد، اخترشناسان به این نظریه تاکید داشتند که سیاهچاله‌های غول‌پیکر در قلب هر کهکشان بزرگ در جهان وجود دارند.
در واقع دانشمندان به این نکته پی بردند که هیچ‌چیز، حتی نور، هم توان گریز از افق رویداد سیاهچاله را ندارد. اما انفجار عظیم تشعشعات که شامل نشر رادیویی، ریزموج، فروسرخ، فرابنفش، پرتو ایکس و پرتو گاما می شود، از مادۀ سردی سرچشمه می گیرند که سیاهچاله‌ها را احاطه می کند. اینها قرص‌های برافزایشی را پدید می آورند که به دور سیاهچاله‌های غول‌پیکر می چرخند و مواد لازم برای تغذیۀ سیاهچاله‌ها را فراهم می کنند. نیروی باورنکردنی گرانش در این ناحیه تا آنجایی مواد این قرص را متراکم می کند تا دمای آن به میلیون‌ها درجه کلوین برسد. این عامل باعث ایجاد تشعشعات درخشان شده و نوعی انرژی الکترومغناطیسی پدید می آورد. توده‌ای از مواد داغ هم در بالای قرص برافزایشی شکل می گیرد و می تواند فوتون‌ها را تا انرژی‌های پرتو ایکس پراکنده نماید.