بررسیها نشان می دهد متناسب نبودن افزایشهای سالیانه حقوق و دستمزد با رشد یکباره قیمتها در مقاطع مختلف زمانی، باعث شده تا خانوارهای کارگری نتوانند ارتباط منطقی بین درآمدها و هزینه های خود برقرار کنند؛ از این رو آنها اغلب مجبور میشوند بخشهایی از نیازهای زندگی خود مانند تفریحات، سفرها، حتی بخشی از درمان و تحصیلات فرزندان را بزنند تا بتوانند منابع اندک مالی برای مخارج مهم تر مانند مسکن و خوراک داشته باشند.
نمایندگان کارگری مرتبا در طول سالیان متمادی بر این نکته تاکید دارند که افزایش مستمر قیمت کالاها و خدمات مصرفی، باعث شده تا آنها همیشه با کسری معیشتی مواجه باشند. از سویی، ناتوانی دولتها و مصلحت اندیشیهای صورت گرفته باعث شده تا آنها در بسیاری از سالها حتی نتوانند از افزایش دستمزدی به میزان رشد نرخ تورم برخوردار شوند.