هزینه سیاست‌زدایی از دانشگاه

تجربه سال‌های اخیر نشان می‌دهد محدودسازی فعالیت‌های تشکل‌های دانشجویی، نه به آرامش پایدار، بلکه به انتقال هیجانات به بستر‌های غیررسمی انجامیده است؛ مسیری که بازنگری جدی در رویکرد‌ها را می‌طلبد.
سیاست زدایی از  دانشگاه
تجربه سال‌های اخیر نشان می‌دهد محدودسازی فعالیت‌های تشکل‌های دانشجویی، نه به آرامش پایدار، بلکه به انتقال هیجانات به بستر‌های غیررسمی انجامیده است؛ مسیری که بازنگری جدی در رویکرد‌ها را می‌طلبد.

به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری آنا، دیوار‌های سرد و بلند دانشگاه، این روز‌ها بیش از آنکه طنین‌انداز مباحثات علمی باشند، بازتاب‌دهنده خشم انباشته‌ای هستند که ریشه در لایه‌های زیرین جامعه دارد. نمی‌توان صحن دانشگاه را تافته‌ای جدابافته از تلاطم‌های دی‌ماه دانست؛ چرا که این نهاد، همواره به مثابه دماسنجی دقیق، حرارت و التهاب بدنه مدنی را به نمایش گذاشته است. اما آنچه امروز مشاهده می‌کنیم، فراتر از یک اعتراض ساده، حکایت از نوعی گسست عمیق میان ساختار رسمی و بدنه نخبگانی دارد که بر اثر سال‌ها تحدید فعالیت‌های شناسنامه‌دار به وجود آمده است.

هشداری که به آن توجه نشد

در تئوری‌های نوسازی، دانشگاه به عنوان نهادی عمل می‌کند که وظیفه جامعه‌پذیری سیاسی و تربیت نخبگان را بر عهده دارد؛ لذا هرگونه اختلال در کارکرد نهاد‌های واسط در این محیط، منجر به انتقال مستقیم فشار از کف خیابان به درون کلاس‌های درس می‌شود.

منبع  : خبرگزاری آنا

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *