اقتصاد۲۴- دوستی میگفت «ما روحمان را در دهه شصت جا گذاشتیم و هیچ کس از آدمهای امروزی نفهمید ما چرا اینقدر حیران هستیم». حال، اما گویی، پارهای از وجود آدمهای امروز نیز، در گذشته گیر کرده است، گذشتهای که دوست دارند هرازگاهی بازگردند و سری به آن بزنند. چه آنها که بخشی از زندگیشان در آن سالها شکل گرفت و چه نسلهای بعد که لابهلای کلمات و خاطرات، خود را میان آن روزها پیدا کردند.
به طور مثال در صبح جمعهای که با صدای منوچهر نوذری از رادیو آغاز شده بود یا در صفهای طولانی سینما که در دکههای کنار گیشهاش، تخمههای بوداده و چیپس استقلال میفروختند؛ در نایلون خرید پدر که در آن از برنج اروگوئهای وارداتی تا کارملا و اسمارتیز و توک پیدا میشد یا در بساطیهای میدان انقلاب و خیابان ولی عصر و دکههای روزنامهفروشی که روی پیشخواناش از روزنامه اطلاعات و کیهان دو تومنی تا مجله دانشمند و دنیای ورزش و … پیدا میشد. از ماه رمضان، نوای ملکوتی ربنایِ شجریان، خانههای روشن و سفرههای گوش تا گوش پر، سریالهای مفرح عطاران تا دلهایی که گویی خوشتر از امروز بودند!