اقتصاد۲۴- سند دیگری از وارونگی سیاستی در بخش مسکن آشکار شد. خانهاولیها در اغلب کشورها در گروه اول مشمول «بیشترین حمایت اعتباری» قرار دارند، اما در بازار مسکن ایران، این گروه به جای پشتیبانی موثر بانکی، مشمول «هزینه سربار وام مسکن» شده است. بررسیها درباره «ریز هزینههایی که زوج فاقد مسکن برای دریافت وام خرید پرداخت میکند» حاکی است، با احتساب سطح فعلی قیمت اوراق،۳۰درصد از مبلغ وام صرف سه فاکتور هزینهای میشود که برای وام ۴۸۰میلیونی بالای ۱۴۰میلیون تومان است. این وضعیت به معنای «پرداخت عوارض برای صاحبخانه شدن» است.
تازهترین بررسیهای «دنیایاقتصاد» از وضعیت خانهاولیها و تقاضای مصرفی نیازمند استفاده از وام برای خرید مسکن نشان میدهد، هماکنون حول و حوش 30درصد از ارزش کل وامی که زوجین برای خرید مسکن به آن دسترسی دارند، صرف هزینههای دریافت این وام میشود و عملا و در بهترین حالت تنها 70درصد از رقم کل وام برای خرید مسکن باقی میماند. این در حالی است که 100درصد این هزینهها قبل از دریافت وام از متقاضی دریافت میشود؛ متقاضیای که اگر منابع مالی کافی برای خرید مسکن در اختیار داشت، نیازی به دریافت وام و استفاده از تسهیلات بانکی نداشت. اما عملا این متقاضی که تشکیلدهنده مصرفیترین گروه تقاضای حاضر در بازار ملک است، قبل از دریافت وام و دسترسی به آن باید ارقام قابلتوجه و سنگینی را پرداخت کند.
این ارقام را بیش از آنکه بتوان بهعنوان هزینه دریافت تسهیلات بانکی نامید در واقع در حکم عوارض خرید خانه اول برای مصرفیترین شکل تقاضای مسکن است. درحالیکه تقاضای سرمایهای و سفتهبازی بهدلیل بینیازی از وام مسکن برای خرید خانه، عملا با هزینه صفر، اقدام به خرید مسکن میکند.