علی زارعی نجفدری استاد دانشگاه در یادداشتی برای خبرگزاری آنا نوشت: تحول بنیادین انسانی-تمدنی جامعه که شاخصه و ممیزه “انقلاب” است با دیگر تحولات اجتماعی در حوزه سیاسی و زیستِ مدنی، متغیر مستقلی است که دیگر متغیرهای وابسته حوزه تحولات اجتماعی را حرکت و جهت میبخشد.
آنگاه که این تحول انسانی- تمدنی بخواهد ابعاد دینی و ایدئولوژیک را نمایندگی نماید و با توجه به مبانی، مبنا و معیاری را فرا راهِ خود داشته و به تبعِ آن، تعهدات و پذیرههای متعالی را هم در اهداف بنیادین و هم در استراتژیهای رسیدن به آن اهداف قرار دهد، باید از صخرههای سخت عبور نموده، موانع را از سرِراه بردارد و در مواجهه با ناملایماتِ نوعاً نرم و پیچیده، خِردورزانه تدبیر نماید.
به پژوهش و تحقیق، از میان انقلابهای بزرگ متأخر و معاصر دنیا همچون انقلاب کبیر فرانسه، انقلاب بلشویک شوروی، انقلاب مائوئیستی چین و انقلاب الجزایر، انقلاب اسلامی ایران نه یکی از برجسته ترین، که برجستهترین تحول بنیادین انسانی-تمدنیِ متأخر و تاریخ معاصر است.
تلاش در همانندی جامعه به بیگانگان، تالی فاسدِ وانهادن هویت افتخارآمیز هزاران ساله و وابستگی و دنباله روی و در پی آن، دست نشاندگی را خواهد داشت که بر شرافت انسانی جامعه تنه زده و خدشه وارد مینماید که خودتحقیری نتیجه محتوم آن خواهد بود.