گروه فرهنگی: وقتی به فروش فیلم های سینمایی سال 97 نگاه می کنیم، صدر جدول فروش را در تسخیر آثاری می بینیم که به هر شکل ممکن خواسته اند خنده را روی لبان مردم بیاورند. اینجا فعلا کاری به درست و غلط بودن روشهایی که برای خنداندن مردم در این فیلم ها بکار گرفته شده نداریم. این وسط آنچه مهم است، کشف رگ خواب مردم در این زمانه سخت توسط سینماگران است که آن همان فرار از مشکلات جاری و روزانه حتی اگر شده برای مدتی محدود و خندیدن است. به عبارت دیگر، از آنجایی که مردم ما به این قسمت اثر سینمایی توجه ویژه ای دارند، باعث شده سینماگران ما به هر شکلی که شده به پررنگ تر شدن آن دامن بزنند.
به گزارش بولتن نیوز، البته گویا این قضیه فقط مربوط به حوزه سینما نیست. در حوزه موسیقی هم داستان از همین قرار است. بازار موسیقی ما این روزها پر شده از آثار یک بار مصرف. اشعاری سطحی و ریتمی عامه پسند که تلاش می کنند یک ترک موسیقی را بسازند و به گوش مخاطب برسانند. و وقتی استقبال مخاطب را می بینیم، متوجه میشویم همان قاعده فرار از فشارهای روزانه حتی اگر شده به طور موقت، در حوزه موسیقی هم جاری است. و چرا نباشد؟ وقتی مخاطب عام تو در موسیقی همانی است که در سینماست و جاهای دیگر.