شاتل بوران پروژه فضایی اتحاد جماهیر شوروی بود که در دوران جنگ سرد و رقابت شدید فضایی با ایالات متحده توسعه یافت. واژه «بوران» در زبان روسی به معنای کولاک یا طوفان برفی است. فضاپیما از نظر ظاهری شباهت زیادی به شاتلهای فضایی آمریکا مانند شاتل کلمبیا داشت، اما در بخشهای فنی و سامانههای عملیاتی تفاوتهای مهمی میان آنها وجود داشت. هدف اصلی از ساخت بوران، دستیابی به تواناییهای مشابه برنامه شاتل فضایی آمریکا و حفظ توازن راهبردی در حوزه فناوریهای فضایی بود.
برنامه شاتل فضایی بوران در دهه ۱۹۷۰ آغاز شد و پس از سالها تحقیق، طراحی و آزمایش به نخستین و تنها پرواز فضایی خود در سال ۱۹۸۸ رسید. مأموریت بدون حضور فضانورد انجام شد و شاتل توانست به صورت کاملاً خودکار به مدار زمین برود و سپس با موفقیت فرود آید. هرچند این دستاورد از نظر فنی بسیار چشمگیر بود، اما مشکلات اقتصادی و فروپاشی اتحاد شوروی باعث توقف کامل پروژه شد.
