هجرت برای همدلی در خط مقدم خدمت

از ابتدای جنگ رمضان، جهادگران با تشکیل قرارگاه‌های مردمی عملیات امداد و کمک‌رسانی را آغاز کردند

از ابتدای جنگ رمضان، جهادگران با تشکیل قرارگاه‌های مردمی عملیات امداد و کمک‌رسانی را آغاز کردند

جوان آنلاین: گروه‌های جهادی در سال‌های گذشته همواره در بزنگاه‌های مهم اجتماعی و بحران‌های ملی نقش‌آفرین بوده‌اند، اما در جریان حملات اخیر به ایران و آنچه در ادبیات رسانه‌ای از آن به عنوان «جنگ رمضان» و مقطعی از «دفاع مقدس سوم» یاد می‌شود، حضور آنان جلوه‌ای متفاوت و پررنگ‌تر پیدا کرد. در روز‌هایی که برخی مناطق شهری در اثر حملات آسیب دیدند، جهادگران از سراسر کشور به میدان آمدند؛ از آواربرداری و امداد و نجات گرفته تا شست‌وشو و تعمیر اقلام آسیب‌دیده مردم و مشارکت در بازسازی ساختمان‌ها. فعالیت این گروه‌ها نه تنها بخشی از خلأ‌های فوری خدمت‌رسانی در شرایط بحرانی را جبران می‌کند، بلکه نشان داد ظرفیت اجتماعی شکل‌گرفته در قالب حرکت‌های جهادی تا چه اندازه می‌تواند در رفع محرومیت و کمک به آسیب‌دیدگان مؤثر باشد. اکنون، در حالی که روند امدادرسانی و بازسازی همچنان ادامه دارد، تجربه جنگ رمضان بار دیگر نقش این شبکه مردمی را در مدیریت بحران و حمایت از اقشار محروم برجسته کرده است. 

در تمام دنیا به‌سختی می‌توان نیرویی را یافت که از خانه و کاشانه خود دل بکند، هجرت را بپذیرد و بدون هیچ چشمداشت مادی، تنها با انگیزه‌های معنوی برای خدمت به دیگران پا به میدان بگذارد. اما این ویژگی بارز گروه‌های جهادی در ایران است؛ نیرو‌هایی داوطلب که در شرایط دشوار، زندگی روزمره خود را کنار می‌گذارند تا به یاری مردمی بشتابند که درگیر بحران شده‌اند. 

این خصوصیت منحصر‌به‌فرد بود که در جریان حملات اخیر به ایران و در ایام جنگ رمضان بار دیگر خود را نشان داد. کافی است کمی به عقب‌تر برگردیم؛ هنوز ساعات زیادی از حملات و بمباران شهر‌های ایران ازسوی مهاجمان امریکایی صهیونیستی نگذشته بود که جهادگران از استان‌های مختلف کشور راهی مناطق آسیب‌دیده شدند. بسیاری از آنان چند روز از خانواده‌های خود دور شدند تا در عملیات آواربرداری، امداد و نجات و کمک به آسیب‌دیدگان مشارکت کنند. برخی نیز مسئولیت‌هایی کمتر دیده‌شده، اما ضروری را بر عهده گرفتند؛ از جمله شست‌وشوی ملحفه‌ها، پتو‌ها و لباس‌های آلوده خانواده‌هایی که خانه‌هایشان آسیب دیده بود. 

این حضور داوطلبانه و بی‌منت، نمونه‌ای از مشارکت مردمی در مدیریت بحران به شمار می‌رود؛ الگویی که سال‌هاست بار‌ها در حوادث مختلف آزموده شده و در بسیاری موارد توانسته است خلأ‌های موجود در فرآیند امدادرسانی را جبران کند. 

منبع  : جوان آنلاین

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *