۱۳ خرداد ۱۴۰۵ – ۱۷:۵۷
«مزخرفات» زبان بصری منحصربهفردی دارد و وحشت خود را با تصاویری به نمایش میگذارد که شبیه تکرار فرسودهی الگوهای رایج آثار «جیمز وان» یا تولیدات «بلومهاوس» نیستند.
سرویس فرهنگ و هنر مشرق – «مزخرفات» سومین فیلم بلند «دیمین مککارتی» پس از فیلم «هشدار» (۲۰۲۰) و فیلم «عجیبالخلقه» (۲۰۲۴) ــ که هر دو ارزش تماشا دارند ــ نشان از تثبیت نویسنده و کارگردانی در هالیوود است که با بودجهای نسبتاً محدود و تنها با حضور یک بازیگر شناختهشده در نقش اصلی(آدام اسکات) دستاوردهای پیشین خود را در «سینمای وحشت» ارتقاء میدهد.
«مزخرفات»؛ دیمین مککارتی با تلفیق وحشت گوتیک، افسانههای ایرلندی و درامی روانشناختی، یکی از ترسناکترین آثار سال را خلق کرده است. همانند فیلم «عجیبالخلقه»، بخش عمدهای از «مزخرفات» نیز شخصیت اصلی خود را در فضاهایی منزوی و دورافتاده قرار میدهد؛ مکانهایی که در هر لحظه ممکن است چیزی وحشتناک پشت درها شروع به چنگ زدن کند یا ناگهان از دل تاریکی بیی در برخی لحظات دشوار است، آدام اسکات بهخوبی به لایههای احساسی این مرد بدخلق دست پیدا میکند و او را به شخصیتی تبدیل میکند که حتی در لحظات تسلیم شدن نیز ارزش همدلی دارد. «مزخرفات» همچنین دارای نوعی رهایی احساسی است که با توجه به فیلمی نظیر «عجیب الخلقه» غافلگیرکننده نیست، اما در اینجا آشکارتر و برجستهتر شده است. در این زمینه، احساسات فیلم هرگز تحمیلی یا ناخواسته به نظر نمیرسند؛ کاملاً بهدستآمده و سنجیدهاند.
فیلمهای ترسناک مشابه، معمولاً صرفاً الگوی «هتل تسخیرشده و ساکنان آسیبدیدهاش» را تکرار میکنند. اما «مزخرفات» در مقابل، همه چیز را با صداقت و جدیت اجرا میکند. و همین ویژگی است که آن را بهمراتب بالاتر از دیگر آثار این ژانر قرار میدهد.