در طراحی صحنه و لباس «هتل بسیار بسیار عجیب» میتوان نکات برجستهای دید که نسبت اثر را با دغدغههای مخاطب کودک و نوجوان تقویت میکند. طراحی دکور هتل با رنگهای شاد، الگوها و اشکال گرافیکی زنده، و فضایی تقریباً کارتونی بهگونهای ساخته شده که حس ورود به دنیایی متفاوت و بازیگونه را به مخاطب منتقل کند؛ فضایی که هم واقعنماست و هم به اندازه کافی فانتزی تا کنجکاوی بیننده را برانگیزد
جوان آنلاین: سریال «هتل بسیار بسیار عجیب» از جمله تولیدات تازه تلویزیونی است که در ماه رمضان و به همت سازمان سینمایی سوره از شبکه نهال پخش شد. این مجموعه ۱۵ قسمتی در ژانر معمایی-ماجراجویی و فانتزی برای مخاطبان کودک و نوجوان طراحی شده است و در همان نگاه اول با انتخاب عنوانی فراموشنشدنی، وعده ورود به جهانی متفاوت را میدهد؛ دنیایی که در ظاهر «عجیب» است، اما برای کودک و خانواده میتواند آیینهای از چالشهای روزمره و تفکر نقادانه باشد.
در متن برنامه، داستان حول محور چهار کودک میچرخد: رایان سرلک، آیلار عباسی، آرشیدا درستکار و حسین شهبازی که اداره و مدیریت یک هتل عجیب را برعهده دارند و هر قسمت با چالشی تازه روبهرو میشوند. آنها با همراهی یکدیگر و کمک گرفتن از شخصیتهای تاریخی یا علمی که در قالب فانتزی وارد قصه میشوند، سعی میکنند مسئله را حل کنند.
چرا این هتل «عجیب» است؟ چرا مخاطب کودک جذبش میشود؟
اولین ویژگی بارز سریال همین انتخاب لوکیشن هتل است؛ فضایی که بهخودیخود حامل ایدههای داستانی متعدد است: ورود و خروج میهمانها، اتفاقات ناگهانی، رازهای قابل کشف و شخصیتهای متفاوت که هر کدام میتوانند نمادی از یک ویژگی انسانی یا اجتماعی باشند. این طراحی لوکیشن نه تنها امکان روایت اپیزودیک و متنوع را فراهم میکند، بلکه به کودک یاد میدهد جهان پیرامونش — حتی اگر عجیب به نظر برسد — قابل فهم و قابل تعامل است. هر معما یا رویداد، فرصتی برای تمرین حل مسئله، تفکر نقادانه و همکاری در گروه فراهم میسازد؛ یعنی مهارتهایی که در دنیای واقعی نیز برای رشد ذهنی کودک اهمیت دارند.