در شرایطی که این روزها بحثها و حواشی پیرامون «برادران لیلا» و اکران آن در ایران داغ است، نگاهی تطبیقی به تجربه هالیوود نشان میدهد این اثر شاید حتی در آمریکا هم نتواند روی پرده نقرهای برود.
سوره سینما – جشنواره فیلم کن امسال بدون شک برای جریان روشنفکری سینمای ایران یک نقطه عطف مهم بود. چرا که بعد از چند دوره نسل جدید سینماگرانی که خودشان را وامدار عباس کیارستمی و اصغر فرهادی میدانند توسط هیئت انتخاب این فستیوال دیده شدند و پا روی فرش قرمز گذاشتند. با این حال حواشی پیش آمده باعث میشود این سؤال مهم را از خودمان بپرسیم که فارغ از تفکرات سیاسی و عقیدتی آیا این نسل جدید نماینده خوبی برای جریان روشنفکری ایران است؟
فقط به یاد بیاورید که ادوار گذشته چه چیزهایی از فرش قرمز و کنفرانسهای خبری نمایندگان ایران در فضای مجازی گسترده میشد و با امسال مقایسه کنید: زمانی که لیلا حاتمی با خبرنگاران خارجی به زبان خودشان صحبت کرد، وقتی صدای استاد شجریان در پسزمینه فرش قرمز فیلم فرهادی شنیده شد و زمانی که شهاب حسینی بدون پوشیدن لباسهای عجیب، در نهایت آراستگی مهمترین جایزه یک بازیگر در تاریخ سینمای ایران را دریافت کرد. به عقبتر برویم هم که نخل طلای عباس کیارستمی بهخاطر «طعم گیلاس» مهمترین خاطره روشنفکران سرزمین ما را ساخته است.