بیگ بنگ: در تصویر هنری زیر فضاپیمای ویجر ناسا، و دیدگاهی از منظومه ی شمسی را مشاهده می کنیم. این دایره ها نشان دهنده ی مدارهای اصلی سیاره های بیرونی یعنی: مشتری، زحل، اورانوس و نپتون، هستند. با شروع این ماموریت در سال 1977 ویجر 1 از سیاره های مشتری و زحل دیدن کرد. این فضاپیما اکنون 20 میلیارد کیلومتر از زمین دور است که آن را تبدیل به دورترین و یکی از سریع ترین ساخته های بشر، می کند.
تلسکوپ فضایی هابل نیز نقشه ی راه آنها را از طریق اندازه گیری مواد موجود در مسیر آینده ی این فضاپیماها، رصد می کند. حتی بعد از اینکه فضاپیماها قدرت الکتریکی خود را تمام کردند و قادر به ارسال داده های جدید نبودند(که این اتفاق ممکن است در طول یک دهه دیگر رخ دهد)، ستاره شناسان می توانند از مشاهدات هابل استفاده کنند تا خصوصیات محیطی را که این کاوشگرها در آن سیر می کنند، را مشخص کنند. یک تجزیه و تحلیل اولیه از مشاهدات هابل، فضای بین ستاره ای با شکوه و پیچیده ای را آشکار می کند که شامل ابرهای گوناگونی از هیدروژن است که با مواد دیگری آمیخته شده اند. داده های هابل و ویجر دیدگاه های جدیدی را نسبت به اینکه خورشید چگونه در فضای میان ستاره ای حرکت می کند، فراهم کرده است.