به گزارش خبرنگار آنا، وقتی جنگ تحمیلی آغاز شد، زنگ مدرسه در بسیاری از شهرهای کشورمان همزمان با غرش توپخانه دشمن به صدا درآمد. نیمکتهای خالی کلاسها، روایتگر نوجوانانی بود که دفتر مشقشان را بستند تا دفتر شهادت را بگشایند. آنها دانشآموزانی بودند که تازه طعم بازیهای کودکانه را چشیده بودند، اما بیدرنگ لباس رزم پوشیدند و به جبهه شتافتند. در کنار آنها، معلمانی ایستادند که رسالتشان تنها آموزش الفبا نبود، بلکه درس ایثار و مقاومت را نیز با جان خویش معنا کردند.
بر اساس آمار رسمی، بیش از ۳۶ هزار دانشآموز شهید و سه هزار معلم شهید در دوران دفاع مقدس تقدیم میهن شدند؛ نسلی که با خون خود امنیت و استقلال ایران را بیمه کردند. بسیاری از آنان، نوجوانانی بودند که حتی شناسنامهشان سن حضور در جبهه را کامل نمیکرد، اما با شجاعت مثالزدنی، در کنار رزمندگان بزرگسال جنگیدند. یادگاریهایشان، وصیتنامههایی ساده و صمیمی بود که امروز همچون سندی زنده از ایمان و عشق به وطن در تاریخ ثبت شده است.
معلمان شهید نیز، ستونهای استوار فرهنگ این سرزمین بودند. آنان نشان دادند که معلمی فقط ایستادن پای تخته کلاس نیست؛ گاهی باید پای خاکریز ایستاد و با خون خود، درس آزادی و آزادگی را به شاگردان و آیندگان آموخت. بسیاری از کلاسها در آن روزها نیمهتمام ماند، اما شاگردانی که معلمشان را از دست دادند، خود درسی بزرگتر گرفتند؛ درسی که به ماندگاری انقلاب و میهن انجامید.