امیری اسفندقه با بیان اینکه نیما دلش میخواست شعر پارسی در دنیای اتم مصلوب قافیه نباشد، گفت: سرودن در چنین قالب آزادی را نیما پیش روی ما قرار داد و برای ما به ارمغان آورد. شعر شکوهمند و شکوفای پارسی از یاد رفته بود، نیما اگر نبود.
وی ادامه داد: ما میدانیم رباعی یکی از قالبهای اجتماعی است. این کتاب
علمی و ارزشمند «چهارگانی نیمنگاهی به هزار سال رباعی در ادب پارسی» به
کوشش استاد حبیبالله بیگناه که به همراه «رساله تطبیقیه» از زندهیاد
استاد تولایی به تازگی و به مناسبتی از مشهد به دست من رسیده است، یادآور
میشود که اجتماعیترین و مردمیترین قالب، رباعی است که از میان اجتماع
وارد ادبیات کلاسیک شده و سرشار از این مضامین ناب است. با وجود این اگر
بخواهیم زیباترین اشعار اجتماعی ادب فارسی را نام ببریم، با یادآوری شعر
شاگردان نیما مانند فروغ فرخزاد، اخوان ثالث و دیگر بزرگان، باید بگوییم که
خاک بر نیما خوش باد.!