افزایش شکاف میان عربستان و امارات متحده عربی، سودان را به میدان رقابت خارجی تبدیل کرده است.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، «امواج میدیا» در مقالهای به بررسی رویکرد اعراب خلیج فارس با مناقشه سودان پرداخته که در ادامه آمده است.
لازم به ذکر است انتشار مقالات خارجی به معنای تایید محتوای آن از سوی تابناک نیست.
پس از ۱۸ ماه محاصره، پایتخت ایالت شمال دارفور سودان به دست نیروهای شبهنظامی «نیروهای پشتیبانی سریع» (RSF) سقوط کرد. برای «نیروهای مسلح سودان» (SAF) که نماینده دولتِ به رسمیت شناختهشده بینالمللی در خارطوم هستند، از دست دادن الفاشر به منزله پایان حضور آنها در غرب جنگزده کشور است.
بازماندگان از خشونتهای بیهدف در زمان غارت الفاشر گزارش دادهاند. برآوردها نشان میدهد که در ۴۸ ساعت پس از تصرف شهر در ۱۸ اکتبر، حدود ۳۰۰۰ غیرنظامی، سرباز و رزمنده سابق به دست RSF کشته شدند.
بنا بر گزارش سازمانهای وابسته به سازمان ملل، این تصرف موجب خروج تقریباً ۱۰۰ هزار نفر از ساکنان شده است، حتی با وجود اینکه RSF در ۲۴ نوامبر اعلام «آتشبس بشردوستانه» یکجانبه کرد.
ناظران اکنون در حال بررسی نقش ادعایی امارات در تأمین RS روزنامهنگاران اشاره کردهاند، این روند گذار از «سلطه مسلحانه به تقلید از حکومتداری» را نشان میدهد که هدف آن تقویت ادعای مشروعیت ملی است.
در پاسخ به رد طرح آتشبس چهارگانه از سوی البرهان، اعلام «آتشبس بشردوستانه» یکجانبه RSF در ۲۴ نوامبر میتواند تلاشی برای تثبیت و حفظ مناطق تحت کنترل خود باشد.
با توجه به گشایش احتمالی جامعه جهانی به چنین وضعیتی، سناریوی تقسیم پایدار سودان به سبک لیبی کاملاً محتمل است. در این چشمانداز، و تا زمانی که دیپلماسی ناکام بماند، خطر آن وجود دارد که تجزیه یکی از بزرگترین کشورهای آفریقا بهسرعت به وضعیت تثبیتشدهای تبدیل شود که تغییر آن تقریباً ناممکن باشد.