اقتصاد۲۴-نزدیک به نیمه مردادیم و انتظار نمیرود که در چنین ایامی و در اوج گرما، هشدار درباره بارش و وقوع سیلاب و توفان گرد و خاک و وزش باد شدید، بشنویم، ولی هفته اول مرداد هشدارهایی درباره شدت گرفتن بارشها و احتمال وقوع سیلاب در ۱۳ استان کشور اعلام شد و روز جمعه سازمان هواشناسی درباره رگبار باران، رعد و برق و وزش باد شدید در استانهای آذربایجانغربی، فارس و هرمزگان هشدار داد و دیروز هم، اخباری از طغیان رودخانههای فصلی و آبگرفتگی معابر و وزش باد شدید در ۴ استان سیستان و بلوچستان، هرمزگان، کرمان و فارس به دلیل فعالیت شدید ناپایداریهای موسمی منتشر شد و رییس سازمان امداد و نجات جمعیت هلالاحمر هم گفت که نیروهای عملیاتی هلالاحمر در این استانها در حالت آمادهباش کامل قرار گرفتهاند و رییس مرکز اطلاعات و کنترل ترافیک پلیس راهور فراجا هم اعلام کرد علاوه بر بارش باران در برخی محورهای استان مازندران، در برخی محورهای استانهای قم و مرکزی و اصفهان شاهد وزش باد و گرد و خاکیم.
این هشدارها وقتی در کنار خبر گرمازدگی ۴۰۴ نفر در سراسر کشور در فاصله سوم تا دوازدهم مرداد و ثبت گرمترین دمای جهان در شهرهای زابل و طبس در روزهای ۶ و ۷ تیر امسال و آمادهباش سازمان اورژانس در مناطق گرم ایران و هشدار اداره کل هواشناسی استان تهران درباره گرمتر شدن هوا تا پایان هفته جاری قرار میگیرد به یک نگرانی جدی درباره تبعات تغییرات اقلیمی و مخاطرات ناشی از خشکسالی و مداخلات انسانی در برهم زدن تعادل اقلیم و محیطزیست تبدیل میشود چنانکه چند هفته قبل یکی از مسوولان سازمان بازرسی کل کشور در توضیح برخی دلایل سیلی که ۲۶ اردیبهشت امسال در شهرهای مشهد و فریمان جاری شد و جان ۱۰ نفر از مردم را گرفت، به خبرگزاری ایرنا گفت که «قصور و تقصیر در وقوع سیل ۲۶ اردیبهشت ماه مشهد وجود دارد. بخشی از حوادث روی داده در سیل مذکور به دلیل ایراداتی است که وجود داشته و مثلا اگر دیوارکشی صورت گرفته، باید ملاحظات سیل نیز در منطقه انجام میگرفته است. به عنوان نمونه کانالهای زیر پل انقلاب مشهد پاسخگوی تخلیه آب جمع شده سیل نبود که اگر پاسخگو بود آن مقدار آب زیر پل جمع نمیشد.»
احد وظیفه؛ رییس مرکز ملی اقلیم سازمان هواشناسی کشور همین استدلال و نگرانیها را دارد؛ اینکه مداخلات و تصمیمهای غیرکارشناسانه مسوولان در دهههای اخیر و تا امروز، شرایط اقلیمی منطقه را بدتر کرده و نابود کردن جنگلها و پوشش گیاهی و سدسازیهای بیرویه، باعث شده که مثلا در جادههای اطراف تهران شاهد وقوع سیل و مرگ مردم باشیم و به دلیل برداشت بیرویه آب از منابع زیرزمینی، تعداد زیادی از جمعیت کشور از نعمت آب شرب بهداشتی محروم بمانند و نرخ فرونشست در دشتهایمان رکورد جهانی را بشکند و فرونشست به سطح شهرها و اتوبانهای شهری برسد و در استان و شهر تهران، مرز «تنش آبی» را رد کنیم و وارد مرحله بحرانی «تنش شدید» شویم به گونهای که میزان آب موجود حتی به اندازه سرانه سالانه جمعیت استان هم کفایت نداشته باشد.