سید فرید قاسمی در گفتوگو با ایبنا: سال ۱۳۵۸ اگر یک دکه را از دست میدادید، ممکن بود تعدادی نشریه را نبینید؛ چون حجم نشریات آنقدر زیاد بود که همه آنها در یک دکه عرضه نمیشد. هر روزنامهفروش نشریات متفاوتی داشت. من از این دکه به آن دکه میرفتم، نشریهها را میخریدم و جمعآوری میکردم تا برگی از تاریخ مطبوعات ایران گم نشود.
گفتوگو با سید فرید قاسمی در حاشیه نمایشگاه مجازی کتاب؛
نگذاشتم برگی از تاریخ مطبوعات ایران گم شود
دلتنگی برای کتاب کاغذی – رؤیای کتابخوان شدن «نسل زد»
سید فرید قاسمی در گفتوگو با ایبنا: سال ۱۳۵۸ اگر یک دکه را از دست میدادید، ممکن بود تعدادی نشریه را نبینید؛ چون حجم نشریات آنقدر زیاد بود که همه آنها در یک دکه عرضه نمیشد. هر روزنامهفروش نشریات متفاوتی داشت. من از این دکه به آن دکه میرفتم، نشریهها را میخریدم و جمعآوری میکردم تا برگی از تاریخ مطبوعات ایران گم نشود.
سرویس تاریخ خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- آناهید خزیر: سید فرید قاسمی از آن انسانهایی است که گویی عمرشان را با بوی کاغذ و صدای ورق خوردن کتابها و نشریات گره زدهاند. او فقط پژوهشگر تاریخ مطبوعات نیست؛ راوی روزگار آدمهایی است که با واژهها زیستهاند و با قلم، زمانه خود را ثبت کردهاند. در روزگاری که بسیاری، کتاب را تنها برای خواندن میخواهند، او کتاب را برای «حفظ کردنِ حافظه یک ملت» دوست دارد. سالها جستوجو در میان نشریات فراموششده، نامهای به حاشیه رفته و قصههای خاکخورده، از او انسانی ساخته که بیش از آنکه در زمان حال زندگی کند، نگهبان خاطرههای فرهنگی ایران است.
