فعالان اقتصاد دیجیتال و فینتک در بیستوسومین رویداد فیناپ، مهمترین مانع توسعه نوآوری را نه کمبود سرمایه و فناوری، بلکه نوع مواجهه رگولاتور با بازار دانستند. آنها معتقدند تنظیمگری در ایران بیش از آنکه بسترساز رقابت و نوآوری باشد، به ابزاری برای محدودسازی کسبوکارها تبدیل شده و همین موضوع هزینه ادامه دادن در شرایط دشوار را افزایش داده است.
به گزارش پیوست، مصطفی افزونی، رئیس هیات مدیره طلاین در بیست و سومین رویداد فیناپ با عنوان «روایت ادامه دادن» به رابطه پیچیده میان تنظیمگری و نوآوری پرداخت. او با اشاره به اینکه رگولاتوری معمولا با اهدافی مانند حمایت از مصرفکننده، حفظ ثبات مالی، مقابله با پولشویی و تقویت رقابت شکل میگیرد، گفت: مطالعات انجامشده در چین نشان میدهد، رابطه میان نوآوری و تنظیمگری لزوما خطی نیست و تنظیمگری، اگر بهدرستی طراحی شود، میتواند به جای مانع شدن، به محرکی برای رشد نوآوری تبدیل شود.
به گفته او، تنظیمگری زمانی اثر مثبت خواهد داشت که اعتمادساز و استانداردساز باشد، نه اینکه با ایجاد امتیازات یا محدودیتهای غیرضروری، رقابت را مختل کند. به باور او تنظیمگران در ایران به بلوغ نمیرسند و تنها واکنشهای سختگیرانه را تکرار میکنند.
