به گزارش خبرآنلاین روزنامه اطلاعات نوشت:روانشناسی سیاسی به ما میآموزد که تصمیمهای بزرگ، ریشه در لایههای پنهان شخصیت دارند؛ لایههایی که در بحرانهای جوانی شکل میگیرند، در سکوت هوشمندانه در حاشیهی قدرت پخته میشوند، و در زیستن بیواسطه میان مردم جان میگیرند.
این سه گرهگاه، دقیقاً همان سه کلیدی هستند که در سرشت یک رهبر، سرنوشتساز میشوند. تاکنون بیشتر از اجتهاد، سلامت نفس و تربیتیافتگی در مکتب پدر گفتهاند. اما شأن رهبری، ابعادی عمیقتر و ناپیداتر نیز میطلبد؛ ابعادی که بدون ابزار روانشناسی سیاسی به سادگی قابل رؤیت نیستند. در این نوشتار، سه محور از آن ابعاد کمتر دیدهشده را واکاوی میکنیم.
روحیهی تعامل؛ میراث جامعهپذیری در روزهای پرالتهاب
منظور از این ویژگی، فرآیند شکلگیری هویت سیاسی در سنین ۱۸ تا ۲۳ سالگی است. در روانشناسی تحولی، این دوره «بحران هویت» و زمانِ قالبگیری شخصیت اجتماعی نامیده میشود. آنچه این مقطع را از نظر روانشناسی سیاسی برجسته میکند، تجربهی شرایط پرتنش و آشفته در همان سالهای حساس زندگی است. آیتالله سید مجتانه، بههنگام و متناسب با نیازهای واقعی جامعه را به شدت افزایش میدهد.
بنابراین با جمع این سه ویژگی، این فرضیه قوت میگیرد که آیتالله سید مجتبی خامنهای احتمالاً به عنوان «رهبری مصلح» ظاهر خواهد شد. از نظر روانشناسی سیاسی، چنین شخصیتی نه محافظهکاری خشک است و نه شورشی آرمانگرا که حساب هزینه و فایده را از کف میدهد. او به احتمال قریب، سیاستمداری واقعبین و عملگرا خواهد بود که تغییرات مهم را در قالب بازآرایی تدریجی نهادها و با کمترین هزینهی اجتماعی پیش میبرد.
البته اثبات این فرضیه نیازمند گذر زمان و مشاهدهی رفتار عملی ایشان در موقعیت جدید است. اما آنچه روانشناسی سیاسی امروز میتواند با اطمینانی نسبی از آن سخن بگوید، این است که بسترهای شخصیتی، شناختی و تجربی برای یک رهبری اصلاحگر، واقعیتآزمای کمحاشیه در شخصیت ایشان فراهم آمده است.
23302