فاطمه پاقلعهنژاد | از فروغ گفتن، از فروغ نوشتن و از فروغ فیلم ساختن در دوره و زمانهای که اگر بخواهی روایتگر صادقی باشی خیلی بیشتر از نیمی از روایتت خط قرمزها را رد میکند و مشمول ممیزی میشود کار راحتی نیست؛ این را همان روز اول که خبر ساخت فیلمی درباره زندگی فروغ فرخزاد منتشر شد، گفتند و نوشتند اما گویا جهانگیر کوثری عزمش را جزم کرده بود تا در اولین تجربه کارگردانیاش فیلمی از زندگی این شاعر بزرگ، پر آوازه و این زن عصیانگر و پیشرو را به تصویر بکشد. چه ایرادی دارد؟ او در این اولین تجربه فیلم میسازد و ما تماشا میکنیم -هرچند با زجر تمام- و بعد نقدش میکنیم!
یک ) برای ساخت فیلم پرتره از یک شخصیت برجسته لوازمی نیاز است که شاید کمترینشان پیدا کردن بازیگری باشد که حداقل شباهتی به آن شخصیت داشته باشد. جهانگیر کوثری اما نقش فروغ فرخزاد را به دخترش هبه کرد و تنها با بالا کشیدن ابروها سعی کرد او را به شمایل فروغ نزدیک کند. اتفاقی که هرگز رخ نداد و تصویر باران کوثری در نقش فروغ فرخزاد به یک افتضاح تمامعیار تبدیل شد که دیدن آن روی پرده سینما سخت و جانفرسا بود.
