گروه فرهنگ و هنر: ادبیات عاشورایی در فرهنگ کشور ما، سابقهای ۱۰۰۰ ساله دارد و اغلب بزرگان ادبی در عالم شعر و نثر در اینگونه ادبی-مذهبی طبعآزمایی کردهاند که حاصلش شاهکارهایی ماندگار در این زمینههاست. پرداختن به ادبیات عاشورایی در دوران معاصر، اما رنگ و بویی تازه پیدا کرده و شاعران و نویسندگان برخلاف رسوم گذشته، احساسات صرف پیرامون روز عاشورا را با مطالعاتی همهجانبه ادغام کردهاند. تجربهای که خصوصا در داستان و رمان نتیجهای خوشایند و قابل قبول داشته است.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از روزنامه اعتماد، ادبیات عاشورایی در قالب داستانهای تاملبرانگیز و همخوان با رشد ادبیات داستانی در کشور، از حدود ۲ دهه پیش به شکلی جدی در کشور آغاز شده. حرکتی که با انتشار چند مجموعه داستان خوب آغاز شد و همچنان ادامه دارد. تاثیرگذاری قالب ادبی داستان و همچنین در نظر گرفتن تکنیکهای متداول از سوی داستاننویسان ما باعث شده که نگاهی نو در زمینه ادبیات عاشورایی پدید بیاید.
آنچه داستانهای عاشورایی عصر حاضر را از دیگر متون نثر پیرامون واقعه عاشورا متمایز میکند، تلاش نویسندگان در دیگرگونه دیدن و دیگرگونه ارایه کردن این روز با مطالعههای دقیق تاریخی است. ظلمی که در روز عاشورا بر حضرت اباعبداللهالحسین (ع) و یارانش رفته، برای هر شیعه در اقصی نقاط عالم، برانگیزاننده نوعی کرد برای نخستینبار در متنهای نثر فارسی با آنها روبهروییم. در فرصت پیشرو چند کتاب خوب در این زمینه معرفی میشود؛ کتابهایی که دریچههایی از جنس ادبیات مدرن و بازخوانیهای تاریخی را پیش چشم مخاطب ایجاد خواهند کرد.
ماه به روایت آه؛ ابوالفضل زروئینصرآباد
