سما بابایی | حالا هر دو از دنیا رفتهاند. هم سعید راد و هم نوری کسرایی، یکیشان پس از سالها سکوت، تنها در خانهاش و دیگری در خانهی سالمندان. هیچکدام مرگ باشکوهی نیست برای دو هنرپیشهای که روزگاری ستارههای بلامنازعِ سینمای ایران بودند، آنان البته ستارههای متفاوتی بودند از آن سینمای عامهپسند و امپراطوری فیلمهای فارسی که یک پای همیشگیاش مردِ قهرمانِ لوطی مسلکی بود و طرفِ دیگرش زنی فریبخورده و همیشهی خدا هم این مرد بود که به دادِ زن میرسید و او را از ننگِ زندگیاش میرهانید.
به گزارش فیلمنیوز، قصدِ کمانگاری یا حتی قضاوت دربارهی فیلمهایفارسی را نداریم که اگر نگاهی به فیلمهای امروز سینمای ایران کنید، آنان بسیار هم قابلِ تامل است و حتی شریف. اما این دو ستاره (راد و کسرایی) تلاش کردند تا خودشان را تا آنجایی که میتوانند از این سینما دور نگاه دارند و برای همین جزو بازیگرانِ سینمای موجِ نوی ایران شدند، نهاینکه هیچگاه فیلمِ بد بازی نکردند؛ اما تلاششان برای حضور در فیلمهای متفاوت و گاه چشمپوشی از دستمزدهای گزاف، ستایشبرانگیز است. این دو در سه فیلم (تنگنا، تیغ آفتاب و مسلخ) با هم بازی کردند که نگاهی کوتاه به آن خواهیم داشت.
