منتشر شده در ۲۵ شهریور ۱۴۰۴ ساعت ۱۰:۰۰
در طول دهههای گذشته، اگرچه ژاپن انبوهی از خودروهای اسپورت شگفتانگیز تولید کرد، اما هرگز بیش از چند نمونه سوپر اسپورت واقعی به بازار عرضه نکرد. تولیدکنندگانی مانند تویوتا، نیسان و مزدا، همواره عملکرد مقرون به صرفه و قابلیت کنترل را به قدرت خام ترجیح میدادند. حتی آنها در دهه ۱۹۹۰ «قراردادی غیررسمی» (معروف بهGentleman’s Agreement) را اجرا کردند که طبق آن، حداکثر قدرت تمام خودروهای تولیدی به ۲۷۶ اسب بخار محدود شد تا به اصطلاح «مسئولیت اجتماعی» در قبال ایمنی جادهها رعایت شود.
در نتیجه، برندهای ژاپنی راههای نوآورانهای برای افزایش قدرت خودروها بدون نقض این توافق پیدا کردند؛ اقدامی که به خلق موتورهایی بسیار مقاوم منجر شد که در عمل بسیار قدرتمندتر از رقم اعلام شدهی سازنده عمل میکردند. با این حال، همین محدودیت هم نتوانست شرکتهایی مانند نیسان را از ساخت یک هایپرکار تمامعیار (و نه صرفاً یک سوپراسپورت) در دهه ۹۰ بازدارد.
برای مشاهده کامل مطب کلیک کنید