چرا قهرمانان واقعی این سرزمین در سینمای ایران جایگاهی نداشته اما قهرمانان خیالی و موهوم در سینمای هالیوود عرض اندام نموده و در سطح جهانی تبدیل به نماد دموکراسی و آزاد اندیشی شدهاند؟
سوره سینما – کیاپور نظری : قهرمانان هم در عالم تخیل و هم در عالم واقع برای توده های مردم الهام بخش هستند. قهرمانان کسانی هستند که توان انجام کارهای خارق العاده را دارند و کارهای را انجام می دهند که انسان های عادی قادر به انجام آن ها نیستند. قهرمانان با نبوغ و توانایی هایی ذاتی خود همیشه در قامت منجی و رهایی بخش ظاهر شده و با رفتار و اعمال خود جامعه انسانی پیرامون خود را تحت تاثیر قرار می دهند. قهرمانان چه اساطیری و چه واقعی همیشه الگوی تعداد زیادی از افراد جامعه بوده اند. یکی از خواستگاه های مهم قهرمان سازی در دنیای معاصر سینماست. سینمای جهان مملو از قهرمانانی ست که از دل داستان ها و نوشته های کهن و یا از ذهن خلاق فیلمنامه نویسان به مخاطب معرفی می شوند. سینما به عنوان یکی از تاثیر گذارترین رسانه ی جمعی با برجسته سازی قهرمانان، نقش بسیار مهمی در ارائه نمونه ها و الگوهای رفتاری و اخلاقی داشته است. امروزه پرطرف دار بودن و نیز اثر بخشی سینما و به طور عام تصویر سازی، ابزاری برای ترویج و اشاعه فرهنگ ها تبدیل شده است. موضوع تنها دیده شدن قهرمانان در قاب تصویر نیست بلکه اگر نمایش قهرمانان داستانی سینما با اهدف از پیش تعیین شده و برای تحت تاثیر قرار دادن و ایجاد تغییر در تفکر، باورها و یا تغییر در سبک زندگی مخاطبان صورت گیرد در آن صورت ممکن است الگوی فرهنگی قهرمان داستان سینما بر الگوی فرهنگی مخاطبان غالب شده و آن را تباه سازد.
اما قهرمانان داستان های سینما از کجا می آیند؟ در عالم سینما ، قوه ی تخیّل فیلمسازان برای قهرمان سازی فعال است. این قهرمانان یا از دل آثار و نوشته های کهن تصویری سازی شده و در قالب فیلم بر پرده ی سینما ظاهر می شوند یا این که بر اساس ذهن خلاق نویسندگان شکل و شمایل پیدا می کنند. به عبارت دیگر قهرمانان یا مصداق های واقعی دارند و در عالم حقیقت می زیسته اند و یا این که زائده قوه ی تخیل فیلمساز است. قهرمانان چه در عالم سینما و چه در بازی های رایانه ای در شکل گیری خصوصیات اخلاقی و رفتاری افراد جامعه به ویژه نوجوانان و جوانان تاثیر بسزایی داشته و می تواند موجب ترویج صفات خوب و انسانی و یا رفتارهای نابهنجار و غیر اخلاقی شوند. در جهان معاصر، سینما تنها یک وسیله ی سرگرم کننده و تفنّن نیست و دولت ها و سیاستمداران از جذّابیت هایی ظاهری سینما برای اهداف و مقاصد خود بهره برداری می کنند. در پس بسیاری از قهرمان سازی های نمادین و مهیّج و نیز لذت های بصری ، اهداف بلند مدّت نهفته است. مخاطب به طور ناخواسته درگیر فضاسازی های قهرمان های داستان شده و هر آن چه را که آنان انجام می دهد با جان و دل می پذیرد . پذیرش الگوهای رفتاری و اخلاقی قهرمانان داستان های سینما و بازی های رایانه ای به معنای پذیرش خواسته ها و اغراض دولت های آن است که از قبل برای آن برنامه ریزی کرده اند. امروزه قهرمانان داستان های سینما و بازی های رایانه ای در حقیقت سخنگوی بسیاری از سیاستمداران و دولت های استکباری شده اند و هر آن چیزی را که سیاستمداران سلطه گر نمی توانند به طور مستقیم به مخاطبان جهانی خود بقبولانند به صورت غیر مستقیم با قهرمان داستان های سینمایی و بازی های سرگرم کننده بر زبان جاری می سازند.