اقتصاد۲۴– مناظرات تلویزیونی انتخابات ریاستجمهوری در تمام کشورهایی که انتخاباتی ازایندست دارند یکی از جذابترین و گاه پربینندهترین برنامههای تلویزیونی است. یکی از شاخصترین آنها مناظرات رؤسای جمهور ایالات متحده امریکا است. شاید جنجالیترین مناظره اخیر بین دونالد ترامپ و هیلاری کلینتون بود. در ایران نیز یکی از جذابترین بخشهای انتخابات در دو دهه گذشته مناظرات زنده تلویزیونی بوده است که اجرای آن با صداوسیما بهعنوان نهاد رسانهای حاکمیتی و ملی است.
اهمیت مناظرات ریاستجمهوری در ایران تا جایی است که – به دلیل عدم وجود احزاب – عدهای از رأیدهندگان منتظر میمانند و بعد از مناظرات تصمیم خود را میگیرند.
بهغیراز نامزدها مجری مناظرات هم همیشه یکی از ارکان اجرا و برگزاری بوده است. مجریانی که از بدنه صداوسیما انتخاب میشوند و برای برقراری عدالت در حق هر یک از نامزدها نقشی جدی دارند. اینکه مجری تمایل به فرد و جریان خاصی نداشته و بتواند بیطرفانه یک مناظره را به پایان ببرد از اهمیت بالایی برخوردار است.
پیش از انتخابات ۸۸ فیلمهای تبلیغاتی نامزدها از تلویزیون پخش میشد و نمایندگان نامزدها با هم مناظره میکردند؛ اولین و پرحاشیهترین مناظرات انتخاباتی بین ۴ نامزد ریاستجمهوری (مهدی کروبی، محسن رضایی، محمود احمدینژاد و میرحسین موسوی) در خرداد ۸۸ رخ داد، طوری که برای انتخابات سال ۹۲ مسئله اصلی این بود آیا مناظرات تلویزیونی با همان کیفیت یعنی برنامه زنده و مناظره دونفره پخش خواهد شد. این به یکی از اصلیترین مسائل و چالشهای پیشروی رسانه تبدیل شد چرا که مناظره تلویزیونی بین میرحسین موسوی و محمود احمدینژاد بر اساس اعلام رسمی ۵۰ میلیون بیننده داخلی و ۱۵۰ میلیون مخاطب خارجی داشت. آن مناظرات سطوحی از سیاست ایران را دچار دگرگونی عمیق کرد.