«کربلا، جغرافیای یک تاریخ» مستندی نیست که رنگ کهنگی بگیرد، چون مسئله روز را روایت نمیکند و به عشقی میپردازد که شعله آن سالهاست در دل شیعیان و ایرانیان زبانه میکشد.
سوره سینما – نرجس علوی مقدم : داریوش یاری در مستند سینمایی «کربلا، جغرافیای یک تاریخ» کوشیده با ورود فکر شده و از سر خلاقیت به حوزهای دشوار، اثری متفاوت در حوزه سینمای دینی خلق کند.
«کربلا، جغرافیای یک تاریخ» همان طور که از نامش پیداست واقعه عاشورا را به تصویر می کشد، اما در سفری که مخاطب به همراه راوی (با صدای شهاب حسینی) طی می کند بیش از آنکه ماجرای عاشورا روایت شود، پیامدهای آن به تصویر کشیده شده. تاثیری که این رویداد حماسی بر فرهنگ شیعه داشته و تغییری که بر باورهای معنوی دارد. امتیاز مستند سینمایی یاری، این است که بر یک روش و با یک تکنیک روایت نشده. تنوع تصویری و فرمی در آن فراوان است. بازیهای فرمی هم در فیلم به وفور دیده می شود. در عین حال، فیلمساز به هنرهای سنتی و ایرانی ادای دین میکند. به سراغ تعزیه، نقالی و نگارگری و از این طریق، تاثیر فرهنگ عاشورایی را بر هنر ایرانی به تصویر می کشد.