به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، این متن به بخش کوچکی از ابعاد ارادت برادران اهل سنت و توجه اندیشمندان و رهبران آنان به مقام و جایگاه حضرت سید الشهداء امام حسین( درود خدا بر او باد) پرداخته است.
بنابر روایت برنا، رویکرد برادران اهل تسنن به اهلبیت (ع) متأثر از تمایل عالمان بزرگ اهلسنّت، بر محور محبّت اهلبیت بوده است. محدثانی هستند که فضایل خاندان پیامبر را انکار نکرده و این روایات را در کتابهای خود ذکر کردهاند؛ تعدادی از آنان در کتابهای رجال اهل سنّت مانند میزان الاعتدال ذهبی، متهم به تشیع شدهاند.
ازجمله آنها میتوان از احمد بن حنبل، امام مذهب حنبلی نام برد که در دو کتاب خود مسند و فضائل الصحابه، احادیث بیشماری، درباره فضائل اهلبیت آورده است. همچنین محمد بن جریر طبری دانشمند بزرگ جهان اسلام، اقدام به جمعآوری طرق حدیث غدیر کرده است.
همچنین کتابهایی در خصوص مقتل امام حسین (ع)، از سوی آنان نگارش یافته که نشاندهنده ارادت و اقامه مجلس ادp style=”text-align:justify”>شرط این میدان به خون خویش بازی کرده است
از حریم کعبه کمتر نیست دشت کربلا
صد شرف دارد بر آن وادی، که گویند ایمن است
ای من وای من فدای خاک پاکی کاندرو
نور چشم مصطفی و مرتضی را مسکن است
زهره زهرا نگین و خاتم خیرالورا
زور زهر مرتضی و حیدر خیبر کن است
سنی ام، سنی ولیکن حب آل مصطفی
دین و آیین من و آباء و اجداد من است
شیعه و سنی ندانم، دوستم با هرکه او
دوست باشد، دشمنم آن را که با او دشمن است.