«پروین» ساخته محمدرضا ورزی و محصول بنیاد سینمایی فارابی اثری قابل تامل، گیرا و خوش ساخت است و تماشای آن برای مخاطب عام سینما نیز لذت بخش خواهد بود. به همین دلیل میتوان با خیال راحت تماشای آن را به دیگران نیز توصیه کرد.
جوان آنلاین: پرداختن به زندگی چهرهها و نامآوران مشهور در سینمای ایران با فراز و نشیبهای بسیاری همراه بوده است و برآیند آثار تولید شده تاکنون نشان میدهد که عمده فیلمهای بیوگرافی نتوانستهاند رضایت منتقدان سختگیر و مخاطبان علاقهمند به این چهرهها را به دست بیاورند. با این وجود، فیلم «پروین» به دلیل ویژگیهایی پرشمار، یک نمونه قابل بررسی محسوب شده و توانسته مطابق با استانداردهای لازم در فیلمهای مربوط به این گونه عمل کرده و مخاطب را نیز همراه قصه پرکشش خود نگه دارد.
محمدرضا ورزی کارگردانی است که نام او با قصهها و داستانهایی برآمده از تاریخ معاصر گره خورده است. روایتهای پر جزئیات او خصوصا در مجموعههای تلویزیونی گاهی این شائبه را ایجاد میکرد که شاید اصل پرداختن به موجودیت تاریخ دغدغه اصلی ورزی محسوب شده و قالبی همچون بستر روایی، تنها ویترینی برای یه تصویر کشیدن آن به شمار میرود.
اما پرمخاطب شدن آثار و استقبال تماشاگران از مجموعههای او این فرضیه را باطل کرده است.
«پروین» تازهترین ساخته محمدرضا ورزی، به فرازهای مهمی از زندگی یکی از بزرگترین شاعران معاصر یعنی بانو پروین اعتصامی میپردازد. ورزی در مسیر به تصویر کشیدن موضوع مهم خود، رویکرد مناسبی را اتخاذ کرده است و همراه با ارائه شمایلی باورپذیر و ساخت پرسونایی همدلی برانگیز از این شخصیت، به وضعیت اجتماعی تاریخ معاصر ایران در برههای تاریخی نیز اشاره دارد. «پروین» نشان میدهد که این شاعر بلندآوازه برای اثبات خود در جامعهای مردسالار، چه مصائبی را پشت سر گذاشته است.