ساخت فیلمهایی مثل «ماجرای نیمروز» یک غنیمت است چون اساساً، دست گذاشتن روی چنین موضوعات و سوژههایی نوعی موهبت است چه رسد که محصول اثری محکم، جاندار، قوی و تاثیرگذارهم شده باشد.
سوره سینما – یزدان عشیری : فیلم سینمایی«ماجرای نیمروز» به چند دلیل ارزشمند و شریف است.
یک – این فیلم به لحاظ ساختار روایی روان و راحت جهش اساسی در سینمای ایران است. ساختاری روان و باورپذیر و به دور از تعلیق های تصنعی و آزادهنده. ماجرا به آسانی و همه کس فهم تعریف می شود. اسیر فرم بازی و پیچاندن های اضافی نیست. تکنیک در دل کار نشسته است. در عین حال، مفاهیم و مضامین متنوع و گوناگون اصلی و فرعی خودش را از این متن بر می کشد و تا اعماق مخاطب نفوذ می کند. وضعیت بحرانی و بغرنج مقطع کلیدی از تاریخ انقلاب اسلامی همراه با مظلومیت و اقتدار روایت می شود و مخاطب با هر نوع سلیقه یی احساس نمی کند شعار یا چیزهایی غیرقابل هضم به او تحمیل می شود. قدرت کارگردان در «واقع نمایی و بازسازی درست و دقیق تاریخ» بی کم و کاست است. با این احوال، فیلم با همه غنا و قدرت خودش را به رخ می کشد. تصویر، قاب بندی ها، دیالوگ ها، صدابرداری در صحنه های دیالوگ محور، صحنه های تیراندازی، انفجارو … قابل تحسین است. گریم، طراحی صحنه، طراحی لباس و… ریتم گام به گام و مرحله به مرحله فیلم که از روندی کند و آهسته آغاز و همچون چیده شدن قطعات موسیقی به اوج می رسد با همه یکدستی و سیالیت آن و …