نمایش گل درشت و غیرواقعی و شعارزده و سطحینگرانه «عامه پسند» از مشکلات زنان، اثر نمایش داده شده را در حد یک فیلم ضعیف پایین آورده است.
سوره سینما – لاله محمودی : «عامه پسند» آخرین ساخته بلند سینمایی سهیل بیرقی در کسوت کارگردان است که روز گذشته به عنوان سومین فیلم در سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر روی پرده پردیس سینمایی ملت رفت. فیلمی که بیشتر شبیه یک بیانیه نه چندان قوی است و نه فیلمی سینمایی که قرار است بر روی پرده سینماها به نمایش دربیاید!
بیرقی در آثار قبلی خود نشان داده است که علاقه مند به دنیای زنان و جامعه آنان و مشکلات آنان است اما نکته مهم در عدم درک درست همین مقوله است: دنیای زنان امروز ایرانی. آیا چنگ زدن به نخ نماشده ترین و کلیشه ای ترین نمادهای فمینیست سیاه نمایش درست دنیای زن امروز است؟ آیا تخریب حیثیت و توهین آشکار به شخصیت مرد ایرانی در قالب مواردی از قبیل اینکه “مردها سگند”، “سر و گوششان میجنبد”، “مردها صرفاً موجوداتی تماماً عافیتطلب هستند که از زنان تنها برای سرویسدهی استفاده میکنند” و… نمایش تمام واقعیت زنان است یا صرفا روایتی عامه پسند و خوانشی نصفه و نیمه و ابتر از مشکلات زنان محسوب می شود؟ شگفتا که در تمام آثار این فیلمساز، تلاش زنان برای استقلال و اثبات توانمندی های درونی در جامعه ای تماما مردسالار نتیجه ای جز شکست و بن بست و سرکوب و تحقیر برایشان به ارمغان نمی آورد، در حالی که تجمع اینهمه بدبختی و فلاکت و سیاهی در زندگی یک زن واقعی هم جای بسی درنگ و شگفتی دارد!