تنها چیزی که قطعا در فیلم «سه کام حبس» وجود دارد اغراق و سیاه نماییهای مرسوم است به بهانه نمایش واقعیتهای اجتماعی.
سوره سینما – علی دهباشی: سامان سالور فیلمسازی است که برای تماشاگران جدی سینما شناختهشده و محبوب است. تماشاگری که چندین سال اثری از او بر روی پرده سینما ندیده است و بدیهی است که با انگیزهای مضاعف به تماشای آخرین ساخته وی بنشیند.
فیلم همچون اغلب ساختههای دیگر این کارگردان به معضلات جامعه امروز میپردازد که در این اثر شاهد اعتیاد و مواد مخدر و اثر آن روی قشر متوسط رو به پایین جامعه است. انتخاب چنین موضوعی که در سینمای ایران چندان ناب و دست نخورده نیست از همان ابتدا اثر خود را روی فیلم گذاشته است و تماشاگر شاهد تماشای اثری است که از کلیشه های رایج این گونه موضوعات ضربه های فراوان خورده است. نویسنده فیلمنامه تلاش کرده است برای دوری از غرق شدن در گرداب کلیشه ها داستان های فرعی را وارد داستان کند و ناگهان از آن سوی بام افتاده است چرا که این داستانک های بی سرانجام و تکراری و غیرلازم هیچ نقشی در فیلم ندارند الا کند شدن ریتم و در نتیجه خستگی و دلزدگی تماشاگر.