
به گزارش سرویس فرهنگی تابناک، فیلم رها تصویری تلخ از خانوادهای فقیر ارائه میدهد که در تلاش برای بقا، درگیر وضعیتهایی فراتر از توانشان میشوند. در این فیلم، فقر نه یک مشکل اقتصادی که محرکی برای زوال شرافت انسانی نمایش داده میشود. این نگاه را میتوان با فیلم انگل (Parasite) ساختۀ بونگ جون-هو مقایسه کرد؛ هرچند در انگل، خانوادۀ فقیر برای بقای خود، به تدریج نقشهای اجتماعی را جعل میکنند و وارد خانۀ ثروتمندان میشوند، در رها فقر باعث ازدسترفتن مرزهای اخلاقی خانواده میشود و اعضای آن به تدریج در باتلاق دروغ، تحقیر و جرم فرو میروند.
فیلم رها میتوانست اثری تلخ، اما تأثیرگذار دربارۀ تأثیر فقر بر شرافت، عدالت و خانواده باشد؛ اما بیشتر به سیاهنماییِ صرف نزدیک میشود تا یک نقد اجتماعی. در نتیجه، اگرچه فیلم سعی دارد مانند آثار اصغر فرهادی یا انگل به معضلات اجتماعی بپردازد، اما بهجای کشف علتها و تأثیرات، تنها خبر از فروپاشی میدهد؛ و ضعف در شخصیتپردازی در بعضی لحظهها مانع همراهی مخاطب و اثرگذاری درست میشود.درعوض فیلمبرداری درست، کارگردانی خوب و بازیهای استاندارد همگی کیفیت نمایش این سیاهی را بالا بردهاند.
زهرا رایگانی
