۱۴۰۴/۰۵/۰۲
به گزارش روزپلاس، روی سکو ایستادن نیکو هالکنبرگ در گرندپری بریتانیا رویدادی که سالها در انتظارش بودیم، بار دیگر نشان داد که در فرمول یک دستاوردهای آماری همیشه بازتاب دهنده پتانسیل واقعی رانندگان نیست. بر همین اساس تصمیم گرفتیم فهرستی از بهترین رانندگانی را گردآوری کنیم که شایسته قهرمانی جهان بودند، اما هرگز به آن دست نیافتند.
نفر اول: استرلینگ ماس
66 گرندپری – 16 برد
شاید تنها رانندهای در آغاز دوران فرمول یک که میتوانست از نظر ثبات با «فانجیوی بزرگ» رقابت کند، استرلینگ ماس بود. ماس شش سال متوالی با پنج تیم متفاوت برنده مسابقات سلطنتی شد. او چهار بار نایب قهرمان جهان شد و در سال 1958 تا آستانه فتح عنوان پیش رفت. پس از گرندپری پرتغال، این راننده اهل انگلیس از رقیب اصلی خود، مایک هاثورن دفاع کرد. داوران قصد داشتند هاثورن را به دلیل رانندگی خلاف جهت برای روشنکردن خودرویش رد صلاحیت کنند، اما ماس آنها را متقاعد کرد که این اتفاق خارج از پیست رخ داده است. به همین ترتیب، هاثورن هفت امتیاز حیاتی را حفظ کرد و در پایان فصل با تنها یک امتیاز اختلاف بر ماس پیروز شد. جالب اینکه استرلینگ ماس همچنان رکورد بیشترین برد بدون کسب قهرمانی در تاریخ فرمول یک را با 16 پیروزی در اختیار دارد.