۲۳ فروردین ۱۴۰۵ – ۱۸:۵۵
سریال «سرو، سپید، سرخ» در دو اپیزود ابتدایی شعارمحور و ضعیف بود، اما اپیزود سوم با روایت هیجانانگیز همراهی یک معترض دیماه با نیروی امنیتی، برای دستگیری یک خرابکار، غافلگیری مهم تلویزیون بود.
سرویس فرهنگ و هنر مشرق – سریال «سرو، سپید، سرخ» یک مجموعه نمایشی اپیزودیک ایرانی است که در ۱۵ قسمت (یا حدود ۱۴ روایت اصلی) تولید شده و هر قسمت آن توسط یک کارگردان مستقل ساخته شده است. این سریال محصول مشترک سیمافیلم، سازمان هنری رسانهای اوج و موسسه فرهنگی هنری شهید آوینی است و تهیهکنندگی قسمتهای مختلف را محمدرضا شفاه، محمدجواد موحد و حبیب والینژاد بر عهده دارند.
این سریال در ایام جنگ رمضان، همزمان با وقوع تهاجم صهیونیستی-آمریکایی به ایران ساخته و پخش شد. سرعت واکنش صدا و سیما به چنین رخداد تاریخی مهمی، با تولید و پخش سریالی که مستقیماً به بحران جاری میپردازد، اقدامی قابل تقدیر است که نشاندهنده پویایی و مسئولیت رسانه ملی در ثبت و روایت رویدادهای معاصر برای آگاهی و همبستگی عمومی دارد. داستان سریال حول محور «جند به راحتی میتواند یکی از بهترین لحظات سریال باشد و مخاطب را مشتاق قسمتهای بعدی کند.
وجه جذاب اپیزود سوم این است که یکی از معترضان دستگیرشده دیماه، اکنون به یک نیروی امنیتی کمک رسانی می کند. این روایت، تعقیب و گریزی نفسگیر یک نیروی امنیتی و یک معترض سابق را به تصویر میکشد که لایهای از تنش، شک و پیچیدگی دراماتیک به داستان افزوده است. برخلاف دو اپیزود قبلی که بیشتر بر شعار و احساسات متکی بودند، این قسمت با تمرکز بر این مواجهه مستقیم و پرهیجان، روایتی صریح و میخکوبکننده ارائه میدهد و سکانس آخر عکاس میان معترضان دی ماه، در آغوش مامور امنیتی اشک میریزد و این اپیزود یکی از متفاوتتری آثار نمایشی مربوط به جنگ ۱۲ روزه است.